Wetenschap - 20 juni 2019

Wageningen moet 'sorry' zeggen

tekst:
Roelof Kleis
23

Wageningen moet afstand doen van de focus op intensivering van de landbouw. Dat komt de biodiversiteit in eigen land en de wereld ten goede.

© Aldo Allessie

Dat zegt hoogleraar Esther Turnhout (Politics of Environmental Knowledge) in Resource. Turnhout is een van de auteurs van het onlangs verschenen Ipbes-rapport over de toestand van de biodiversiteit in de wereld. Om de sterk afnemende biodiversiteit te redden, moet het roer volgens de experts drastisch om. Dat geldt volgens haar ook voor WUR.

Exportlandbouw
WUR heeft met haar focus op intensivering van de landbouw volgens Turnhout bijgedragen aan de huidige kaalslag onder planten en dieren. ‘Mensen die dat zeggen, hebben een punt. Het dominante geluid binnen Wageningen is nog steeds dat we door industriële exportlandbouw de wereld moeten voeden. Stemmen die zeggen dat het ook anders kan, komen minder sterk naar buiten.’

Een expliciete afrekening en transparantie over het verleden hoort daarbij
Esther Turnhout

Turnhout vindt excuses van WUR voor haar bijdrage aan de vernietiging van biodiversiteit op zijn plaats. ‘’Wellicht is Wageningen aan het veranderen, maar dat is nog niet zo duidelijk voor de buitenwereld. Het vereist extra inspanning om dat zichtbaar te maken. Een expliciete afrekening met en transparantie over het verleden hoort daarbij. Een van de reacties die ik kreeg is dat Wageningen eigenlijk eerst ‘sorry’ moet zeggen. Daar kan ik wel in meevoelen.'

Bedreigd
Het Ipbes-rapport schat dat wereldwijd een miljoen soorten planten en dieren met uitsterven wordt bedreigd. Een flink deel van die soorten kennen we overigens nog niet. Het IPBES schat, op basis van extinctiesnelheid van soorten, dat er ongeveer 8,1 miljoen soorten zijn op de wereld. Daarvan zijn 1,7 miljoen soorten bekend en beschreven. Het grootste deel van alle soorten betreft insecten.

Re:acties 23

  • Dirk Hart

    De opstelling van prof. Turnhout vind ik indrukwekkend. Hiermee lijkt de koersverandering van de WUR definitief ingezet, kan de ontmanteling van het kunstmest-paradigma zijn beslag krijgen en kunnen de gevolgen van het kunstmestgebruik in de naoorlogse decennia in hun volle omvang duidelijk worden. Laten we daarbij beginnen met inventarisatie van de ecologisch niet onderbouwde normen voor en het uit de hand gelopen gebruik van bestrijdingsmiddelen, die nu in schokkende concentraties aanwezig zijn in onze landbouwgronden (ook in gronden waarop al sinds jaar en dag biologisch wordt geteeld). Hoe lang de achtergebleven bestrijdingsmiddelen nog hun impact zullen hebben op bodemleven, plantvitaliteit, biodiversiteit, residuen in ons voedsel en de (darm)gezondheid van mens en dier, is nog steeds een open vraag.

    Ik hoop van harte dat de moedige opstelling van Esther Turnhout zal bijdragen aan een spoedige heroverweging van het voedselbeleid dat door naoorlogse kabinetten, op het moment in de persoon van Carola Schouten, werd/wordt gevoerd in cadans met de afkalvende voedselkwaliteit. Het recente gemorrel aan prijzen van en belasting op m.n. vers, onbewerkt voedsel zal haaks op de belangen van de volksgezondheid blijken te staan, zo denk ik zomaar. De absurde promotie van bestrijdingsmiddelen (o.a. in Brussel) vormt daarbij de stille 'elephant in the room' en de centrifugale beweging van de zorgkosten de schreeuwende getuige.

    Met de meeste spoed moet nu eindelijk een begin worden gemaakt met het doorlichten van de HELE voedselketen en met landbouwmaatregelen die de volksgezondheid WERKELIJK kunnen verbeteren. Hippocrates zei het 24 eeuwen geleden al:
    'Laat voedsel uw medicijn zijn, en medicijn uw voedsel'.

    PS Laten we, om de opgave behapbaar te houden, beginnen met het veilig stellen van de REGIONALE voedselproductie. Een organische vorm van kringlooplandbouw is daarbij de meest aangewezen methode voor de productie van vitaal voedsel, die door steeds meer lokale voedselinitiatieven al wordt toegepast. En het werkt! Is ook heel geschikt voor lokale voedselbanken.

    Reageer
  • Dr.Ir. H. A. (Henk) Tennekes

    Eindelijk is er iemand binnen WUR, dat zichzelf graag bewierookt als de beste landbouw universiteit ter wereld, die een gerechtvaardigd oordeel durft uit te spreken over het bestuur van deze universiteit, dat ter verantwoording moet worden geroepen voor haar grote aandeel in het stimuleren van industriële landbouw, met catastrofale gevolgen voor de leefomgeving. Bestuursvoorzitters zoals Aalt Dijkhuizen en Louise Fresco zijn naar mijn oordeel niet geschikt om vorm te geven aan een landbouw die de natuur niet in gevaar brengt.

    Reageer
  • Bertus Buizer, voorzitter Sustainable Food Supply Foundation

    Moedig van hoogleraar Esther Turnhout wat zij hier aankaart. Ik hoop dat haar wijze woorden de nodige weerklank vinden bij het bestuur van WUR (Wageningen University & Research) en bij de overheid en de burgers.

    De voormalige bestuursvoorzitter van WUR heeft de industriële exportlandbouw steeds door dik en dun gepromoot en is dat in zijn huidige functie van voorzitter Topsector Agri&Food blijven doen. Dat beleid, dat door de nieuwe WUR-bestuursvoorzitter (tevens commissaris bij Syngenta!??) is voortgezet, heeft behalve de biodiversiteit en het klimaat onder meer ook de leefbaarheid op het platteland geschaad. Én de levensvatbaarheid van miljoenen kleine boeren in de wereld.

    https://lnkd.in/dxTb3EA

    Reageer

Re:ageer