Wetenschap - 30 juni 2017

Spinazie eten is een kwestie van wennen

tekst:
Tessa Louwerens

Als je peuters vaker spinazie voorschotelt, gaan ze er vanzelf meer van eten, ontdekten Wageningse voedingsonderzoekers. Alleen de echte kieskeurige eters houden voet bij stuk.

©Shutterstock

Bleh, lus ik niet! Voor veel ouders is het iedere avond weer een strijd aan de eettafel. Camouflage met appelmoes, undercover in de pasta en zelfs koude oorlog tactieken (dan krijg je geen toetje!), worden regelmatig door wanhopige ouders ingezet om toch dat extra hapje spinazie erin te krijgen. En terecht. ‘Om de smaakontwikkeling en het eetgedrag van kinderen te beïnvloeden, is het belangrijk om hier jong mee te beginnen’, zegt Victoire de Wild van Humane Voeding.

En de aanhouder wint, ontdekte De Wild. De bereidingswijze van spinazie doet er namelijk niet zo veel toe, het lijkt er meer om te draaien hoe vaak je de kinderen spinazie voorschotelt. Dat blijkt uit een studie onder 103 peuters van 2-4 jaar van zes kinderdagverblijven in Wageningen. De kinderen werden willekeurig over vier groepen verdeeld. Drie groepen kregen zes weken lang elke week thuis spinazie. Het verschil tussen de groepen was de bereidingswijze: gekookt, a la crème of spinazieravioli. De controlegroep kreeg sperziebonen, die ook groen zijn maar over het algemeen minder vies worden gevonden dan spinazie.

Van tevoren bepaalden de onderzoeker op het kinderdagverblijf of de peuters een voorkeur hadden voor één van beide groentes en hoeveel ‘pure’, gekookte,  spinazie ze  wilden eten. Na  zes weken werd dit opnieuw bekeken en aten bijna alle kinderen gemiddeld zo’n 70 procent meer pure spinazie. Het maakte daarbij niet uit welke bereiding ze in die zes weken thuis hadden gekregen. Sterker nog, ook de kinderen die sperziebonen aten, waren bereid meer spinazie te eten.’ De Wild heeft voor dat laatste effect wel een verklaring. ‘Misschien komt het, omdat sperziebonen ook groen zijn en de kinderen dit gegeneraliseerd hebben. Daardoor eten ze ook andere groene groenten beter. Het kan ook dat ze het deden onder groepsdruk, omdat ze andere kinderen in het kinderdagverblijf hun spinazie zagen eten.’  

Wat verder opviel, was dat kinderen de spinazieravioli het minst lekker vonden. Dat terwijl ouders dit trucje vaak toepassen om hun kind meer spinazie te laten eten. ‘De ouders die het eten klaarmaakten vertelden dat de ravioli vrij groot was, daardoor moest het toch in stukjes worden gesneden waardoor de spinazie eruit kwam en op die manier zichtbaar was.’

Volgens De Wild is het vooral belangrijk dat kinderen de groentes vaker voorgeschoteld krijgen. Dat kan dus ook prima in hun ‘pure’ vorm. ‘Alleen de echt kieskeurige eters blijft een lastige groep om te stimuleren bij het eten van groente.’


Re:ageer