Wetenschap - 19 december 2017

Hoogleraar Testerink wil zouttolerantie snappen

tekst:
Albert Sikkema

De nieuwe hoogleraar Plantenfysiologie, Christa Testerink, wisselde dit jaar stuivertje met haar voorganger Harro Bouwmeester. Ze neemt drie promovendi en een ERC-grant van 2 miljoen euro mee uit Amsterdam. Daarmee hoopt ze het geheim van zouttolerantie te vinden.

Christa Testerink is blij met haar aanstelling in Wageningen. ‘Ik zie veel nieuwe opties om samen te werken.’ © Albert Sikkema

Christa Testerink, net begonnen als hoogleraar Plantenfysiologie, kent haar voorganger in Wageningen erg goed. Harro Bouwmeester vertrok namelijk in februari 2017 naar de Universiteit van Amsterdam, waar Testerink hoogleraar Plantencelbiologie was. Net na zijn move naar Amsterdam maakt zij de omgekeerde weg. ‘Amsterdam was ook een prachtige plek, maar hier in Wageningen heb ik veel meer mogelijkheden’, zegt ze op haar nieuwe werkkamer in Radix.

Postdocs
Ze kijkt uit naar de samenwerking met de huidige staf van Plantenfysiologie. Naast de drie promovendi die meekomen uit Amsterdam kan ze komend jaar twee postdocs en drie aio’s aannemen, omdat ze een jaar geleden de prestigieuze Consolidator Grant van de European Research Council (ERC) binnenhaalde. Maar net zo belangrijk vindt Testerink de inbedding in Wageningen. ‘Ik werkte al veel samen met mensen als Ben Scheres en Eric Schranz en kende veel Wageningse plantenwetenschappers van het onderzoeksprogramma Learning from Nature. Ik zie veel nieuwe opties om samen te werken. Ik voel me heel welkom hier’, zegt ze in haar tweede werkweek op de Wageningse campus.

Toxisch
Testerink is gespecialiseerd in zouttolerantie van planten. ‘In verzilte bodems hebben planten problemen om water op te nemen, en het natrium in het zout is toxisch voor de plant’, legt ze uit. ‘Plantenwortels hebben het vermogen om zich aan te passen aan verzilting, ze groeien bijvoorbeeld weg van de plekken met veel zout in de bodem en passen de architectuur van de wortels aan. Ook hebben de plantenwortels mechanismen om het natrium buiten de plantencel te brengen. De ene plant is daar beter in dan de andere. Ik wil het mechanisme kenen waarmee de plant dit aanstuurt.’ Voor die vraag kreeg ze 2 miljoen euro van de EU.    

Zandraket
Ze doet vrijwel al haar onderzoek met de zandraket, ofwel de modelplant Arabidopsis thaliana waarvan heel veel genetische processen bekend zijn. Testerink gaat in Wageningen haar fysiologisch onderzoek uitbreiden met zout minnende plantensoorten, maar verheugt zich ook over onderzoek aan tomaten- en aardappelwortels. ‘De grote vraag is: hoe neemt de plant het zout waar in de bodem? Die vraag ligt er al vijftig jaar, maar is nog niet beantwoord.’ Testerink durft grote vragen te stellen en heeft de ambitie om het antwoord te vinden met haar nieuwe groep in Wageningen.


Re:ageer