Student - 29 januari 2009

OEPS, DAT IS TOCH WEL HEEL BLOOT

Het is zes uur geweest en donker. De wind zwiept de golven het kleine strandje op bij de Wolfswaard in Wageningen. De gevoelstemperatuur nadert het vries¬punt, ook al geeft het kwik vier graden Celsius aan. Echt weer om bij de kachel te zitten met een goed glas sterk water. Dat vinden vijftien dappere bosbouwers ook.

nieuws_2876.jpg
Maar afspraak is afspraak. En dus gaan ze zo meteen uit de kleren voor een frisse duik in het duistere sop. De Rijnduik is een traditie onder de leden van Ifsow, de internationale club van bosbouwstudenten. Nee, het heeft niks met een nieuwjaarsduik van doen, legt organisator Karin Steijven uit. Wat het dan wel is? Een ritueel, een uit de hand gelopen grap, een daad van verbroedering.
Steijven kan niet exact zeggen hoe vaak er al is gedoken. Maar toch zeker een keertje of tien. En de duik zit in de lift. Vorig jaar zes deelnemers, dit keer bijna drie keer zoveel! Er is zelfs buitenlandse deelnemer. Alwin, uit de Filippijnen, zal ook meedoen. Alleen, hij is er niet.
De rest gaat tegen half zeven te water. Geheel of vrijwel geheel bloot. Nog zo’n jonge traditie. Wat geeft het ook, het is toch donker. Op de felle flits van de fotograaf na. Vooral niet rennen, tipt Steijven nog. Vanwege de stenen. De verslaggever haalt nog net op tijd een aangespoelde paal met prikkeldraad weg. Toch rent iedereen zo hard mogelijk de plomp in. En vervolgens minstens zo snel er weer uit. Blij, opgelucht en trots. Afdrogen en dan een flinke slok.
En, hoe staan we op de foto? Oeps, dat is toch wel heel bloot. Tsjonge, wat smaakt glühwein met rum lekker na een duik in de Rijn. Ruim een half uur te laat, als de rest al lang weer in de kleren is en licht rozig van de sterke drank, komt de Filippijn aangeschuifeld door het drassige weiland. Toch nog internationaal, die Rijnduik.

Re:ageer