Student - 10 april 2019

‘Misschien moet u uw dochter eerst eens op reis sturen’, suggereerde ik

tekst:
Angelo Braam
7

Veertienjarigen op het VWO opzadelen met keuzestress over hun toekomst, dat slaat de plank finaal mis, zegt blogger Angelo Braam, die op de open dag van WUR vooral over-ambitieuze ouders zag.

© Sven Menschel

Keuzestress. Het valt steeds meer op als ik om mij heen kijk op WUR. Welke vakken moet ik volgen? Waar ga ik naartoe op Erasmus-uitwisseling? En welke honderdduizend andere zaken zoals bestuursfuncties prop ik in mijn week? Allemaal vragen die stress veroorzaken, natuurlijk. Maar op de open dag van WUR viel mij op dat keuzestress ook in de hand gewerkt kan worden als daar nog helemaal geen reden voor is.

Reizen en studeren
Afgelopen open dag was ik als gemotiveerde student ingeschakeld om mijn studie te promoten, met name door te praten over wat ik leuk vind: reizen en studeren. In een vijftal presentaties heb ik kunnen vertellen dat een paar jaar reizen mij op iets latere leeftijd bij een bacheloropleiding heeft gebracht en dat ik hierdoor erg gemotiveerd aan het werk kan. Dagen als deze zijn leuk. Het gevoel dat ik jongeren kan inspireren geeft voldoening, vooral als ik mijn eigen enthousiasme kan overbrengen.

Alle vragen op de open dag kwamen uit de mond van de ouders; de kinderen keken liever naar hun telefoon


Maar tot mijn verbazing bleek dat de scholieren die de dag bezochten een stukje jonger waren dan ik had gehoopt. Waar op de vorige open dag vooral 18-jarige scholieren kwamen kijken, bleek de leeftijd deze keer rond de 14/15 jaar te liggen. In essentie is daar niks mis mee -- alleen kwamen de meeste scholieren ditmaal niet uit eigen interesse. Meegesleept door hun ouders of gestuurd door de middelbare school straalden de meesten een sfeer van desinteresse uit. En alle vragen kwamen uit de mond van de ouders; de kinderen keken liever naar hun telefoon. Beetje jammer, het is leuker om voor een geïnteresseerd publiek te spreken.

Leuke dingen doen
Het spreken voor deze kids riep bij mij een dubbel gevoel op. Enerzijds deel ik natuurlijk graag mijn enthousiasme over de opleiding, anderzijds wil ik helemaal niet dat 15-jarigen zich nu al druk gaan maken over keuzes die pas over een aantal jaren spelen. Laat ze nu vooral leuke dingen gaan doen: een bijbaantje nemen of nadenken over plannen die hun echt leuk lijken, zoals op reis gaan. Goed geïnformeerd zijn is nooit verkeerd, natuurlijk, maar een systeem dat keuzestress in de hand werkt vanaf VWO-4 slaat de plank finaal mis: ook dat hoop ik mee te geven aan kinderen én ouders.

‘Wat weet jij nou van mijn dochter?’ zei de vader, en snelde met het meisje bij mij vandaan


Later op de dag sprak een goed bereisde vader mij bewonderend aan over mijn reisverhalen: hij herkende zich in mij en zou het zó weer doen als hij de kans nog eens had. ‘Misschien moet u uw dochter dan eerst eens op reis sturen’, suggereerde ik, ‘volgens mij heeft ze nu nog geen zin in studeren.’
Die opmerking werd me niet in dank afgenomen. ‘Wat weet jij nou van mijn dochter?’ zei de vader, en snelde met het meisje bij mij vandaan.

Oeps, misschien was ik iets te bemoeizuchtig geweest. Maar hopelijk valt het kwartje later: keuzes maken kan altijd nog.

Re:acties 7

  • fret

    of het nu een leuk of een stom artikel is, of je nu wel of niet moet reizen... laat dat maar allemaal mooi in het midden.
    Maar het is inderdaad absurd dat:
    1) kinders van 15 jaar nu al naar de opendagen promotie/marketing machines der universiteiten en hoge scholen gaan. Wat is er mis met 1, hoogstens 2 jaar van te voren beslissen, aan de hand van wat minuscule zelfkennis, of een simpel middelbare school testje waar dat je interesse ergens ligt. En dan vervolgens een paar soortgelijke studies uit te vlooien en te vergelijken.
    2) ouders zowel het woord voeren voor hun veel te jonge kroost als keuzes voor de kiddo's maken. Advies geven op een, in hun ogen, niet al te slimme keuze is nog altijd veel beter dan, heel veilig, de keuze al maken voor hun kroost...
    in mijn vorige onderwijsbaan heb ik op opendagen altijd het advies gegeven om te mailen en een (individuele) meestudiedag aan te vragen om de echte studie te leren kennen, in de echte universiteit.

    Reageer
  • Lucas

    Wat voor een leuk artikel!

    Reageer
  • HenkdeVries

    Ik vind deze column wel leuk. En wie ooit eens op een open dag heeft gestaan zal het beeld zeker herkennen.

    Reageer
  • Henk

    Deze stukken worden met de week kanslozer, sorry.

    Reageer
  • Irina

    Het lijkt er anders totaal niet op dat reizen je meer heeft open gesteld naar andere mensen. In plaats daarvan kom je over als een betweter in je stukjes. Jammer!

    Reageer
    • Windows XP rulezzz

      Ja, dat is een moeilijke kwestie. Kun je als persoon de waarheid in handen nemen en deze opleggen op de andere persoon, als je daadwerkelijk weet dat het in het voordeel van de ander werkt, of je moet hulpeloos aanschouwen en de ander foute keuzes laten misschien, al zijn dat misschien wel de goede voor dat persoon. Je eigen waarheid is volledig subjectief en heeft zich gevormd door de dingen die je zelf in je leven hebt meegemaakt en kunnen volledig anders zijn in een ander leven. Er is eigenlijk geen goed antwoord, helaas. Zelf ben ik het er wel mee eens, maar als ik zo terugkijk is reizen misschien een uitvlucht voor datgene wat thuis is, want waarom kunnen we niet tevreden zijn met onze familie en vrienden op onze thuisplaats? Waarschijnlijk kun je, Angelo, 90% van de mensen met wie je hebt meegelift niet meer herinneren, al hebben ze je natuurlijk wel gevormd tot de persoon die je nu bent. Moeilijk, moeilijk. Probeer in iedereen niet de waarheid in handen te houden, want die is vluchtig en doet wat hij wil. Het is tenslotte april.

  • Lucas

    Wat voor een stom artikel!

    Reageer

Re:ageer