Student - 5 september 2019

Aangevallen in het donker

tekst:
Roelof Kleis

Sophie fietste ’s avonds laat alleen door het buitengebied van Wageningen toen ze werd aangevallen door een man. Het lukte haar om weg te komen. ‘Ik denk dat hij uit was op verkrachting. Maar wat zou hij daarna hebben gedaan?’

Tekst: Luuk Zegers  Foto: Sven Menschel

Sophie op de plek waar ze in de late avond van 21 augustus werd aangevallen.

Woensdagavond 21 augustus, 23.50 uur. Masterstudent Sophie (22) fietst vanuit het Binnenveld, het landelijke gebied ten noorden van Wageningen, terug naar huis. Ze is op bezoek geweest bij een vriendin die daar in een studentenhuis woont. Ze fiets over het noordelijke deel van de Dijkgraaf, waar geen lantaarnpalen staan. ‘Dat onverlichte stuk is altijd een beetje eng, maar ik dacht: er is hier toch niks om bang voor te zijn?’

Dan ziet ze een auto staan. ‘Dat verbaasde me, want wie heeft daar op dat moment iets te zoeken?’ Ze fietst door, maar na vijf meter doemt er plotseling een gemaskerde man op vanuit het donker. ‘Hij had een bivakmuts op en een soort stok in zijn hand en hij rende tegen mij aan.’ Sophie belandt in de berm maar het lukt haar om op de fiets te blijven zitten. Ze rijdt snel weg, de adrenaline gierend door haar lijf.

Hij had een bivakmuts op en een stok in zijn hand

Geen telefoon

‘Ik had geen telefoon mee,’ vertelt Sophie. ‘Maar toen ik in de wijk Noordwest was, kwam ik twee mensen tegen. Zij hebben 112 gebeld en samen hebben we op de politie gewacht.’ Terwijl ze op de politie wachten, fietsen er twee vrouwen langs. ‘Zij kwamen uit dezelfde richting als ik, maar hadden niemand gezien.’

Als de politie arriveert, rijden ze samen met Sophie naar de plek waar de man uit het donker opdoemde. De auto is weg en er is niemand te bekennen, dus de politie kan weinig doen. ‘Ik wilde aangifte doen, maar volgens de agenten heeft dat geen zin als je geen enkel idee hebt wie de dader is. De dag erna besloot ik tóch naar het bureau te gaan om aangifte te doen, want ik wilde toch íets doen. Na lang wachten kreeg ik wéér te horen dat dat geen zin zou hebben. Een paar dagen later kwam de politie langs bij mijn huis om een speciaal proces-verbaal op te maken, dus ze zijn er wel mee bezig, maar op dat moment voelde het alsof het allemaal niet zo serieus werd genomen.’

Niet bang hoeven zijn

De dag na het incident schrijft Sophie een tekst over wat haar is overkomen. Omdat ze zelf niet op Facebook zit, deelt haar huisgenootje die tekst in de groep Wageningen Student Plaza. ‘Ik wilde mensen niet onnodig bang maken, maar het leek me wel goed om te waarschuwen. De aanval leek zó georganiseerd en uitgedacht. Bovendien heeft die persoon volgens mij niet gekregen wat hij wilde. Misschien probeert hij het wel nog een keer.’

Je staat er niet bij stil dat zoiets kan gebeuren in Wageningen

In de vijf jaar dat ze in Wageningen woont, had Sophie zich nooit eerder onveilig gevoeld. ‘Je staat er niet bij stil dat zoiets hier kan gebeuren. Het kan dus wel.’ Ze merkt dat ze zich nu anders voelt als ze ’s avonds naar buiten gaat. ‘Ik heb mijn telefoon weer altijd bij me. Stel dat je in een verdachte situatie terechtkomt, dan kun je tenminste net doen of je iemand belt, of écht iemand bellen. Het kan zijn dat dat iemand afschrikt.’

Op de plek waar het is gebeurd gaat Sophie ’s avonds waarschijnlijk niet meer fietsen. Toch wil ze zich niet laten beperken in haar vrijheid. ‘Ik wil niet de hele tijd bang hoeven zijn; dat één iemand je die vrijheid afneemt. En in het centrum is het ook gewoon verlicht en zijn er altijd mensen in de buurt. Als je door de Hoogstraat loopt en iemand valt je lastig, dan kun je altijd heel hard gillen.’

Frustratie

Na de schrik is er ook veel frustratie bij Sophie. ‘Het irritantste is misschien wel dat er geen enkel aanknopingspunt is. Ik kan helemaal niks. Zo iemand kan gewoon doen wat hij wil. Ik denk dat hij uit was op verkrachting. Maar wat zou hij daarna hebben gedaan? Stapt hij in de auto als hij klaar is en rijdt hij weg? Of eindig je in een greppel? Je weet het gewoon niet. Dat is het enge.’

Sophie is een verzonnen naam. De echte naam van de student is bij de redactie bekend.

Drie geweldsincidenten in één week

De vierde week van augustus was een opvallend onrustige week in het doorgaans kalme Wageningen.

1.      Op zaterdag 17 augustus rond 22.30 uur werd een 21-jarige student beroofd van haar handtas op de Haarweg. De dader bedreigde haar met een wapen.

2.      Op woensdag 21 augustus rond 23.50 uur werd student Sophie bij de kruising van Dijkgraaf en de Plassteeg aangevallen door een man met een bivakmuts (zie interview).

3.      Op zaterdag 24 augustus rond 23.30 probeerden drie mannen met een wapen op de Haarweg een 22-jarige vrouwelijke student te beroven.

Het is nog niet duidelijk of er een verband is tussen de zaken. De politie doet onderzoek en vraagt mensen die iets verdachts hebben gezien om zich te melden. Dat kan via 0900-8844 of het digitale tipformulier. Ook roept de politie mensen op om extra alert te zijn en bij onraad direct alarmnummer 112 te bellen. Studentenhuisvester Idealis heeft op eigen terrein een veiligere fietsroute geopend naar Haarweg 333 en WUR heeft de beveiligers opdracht gegeven om vaker te surveilleren bij de Haarweg en langs de randen van de campus.

Reactie van de politie

Politiewoordvoerder Marie-José Verkade legt uit waarom het Sophie werd afgeraden om aangifte te doen. ‘We begrijpen dat de vrouw in kwestie erg geschrokken is van het voorval. Na het incident hebben agenten een proces-verbaal van bevindingen opgenomen. Daar zat geen strafbare component in. Als er geen strafbaar feit is gepleegd om aangifte van te doen, dan heeft een aangifte geen meerwaarde. Wél is het incident onderdeel van een groter rechercheonderzoek waarin ook de straatroof en de poging tot straatroof aan de Haarweg worden onderzocht.’


Re:ageer