Nieuws - 3 juni 2016

Groen geloven met de Groene Bijbel

tekst:
Didi de Vries

Het Nederlands Bijbelgenootschap presenteert vandaag een groene bijbelversie op het GroenGelovig-congres van de Christenunie. De uitgave wordt door experts met gemengde gevoelens bekeken.

Foto: Nederlands bijbelgenootschap

Het Nederlands Bijbelgenootschap presenteert vandaag De Groene Bijbel. Een Bijbeluitgave waarin verwijzingen naar milieu en duurzaamheid zijn uitgelicht. Ook aan fysieke duurzaamheid is gedacht; het boek is voor een groot deel gemaakt uit gerecyclede Bijbels. De uitgave zorgt voor gemengde reacties. ‘Een ontzettend logische bijbel’, zegt Didi de Mildt, studentenpastores in Wageningen. Maar Henk Jochemsen, bijzonder hoogleraar christelijke filosofie aan Wageningen University, denkt daar anders over.

In het heilige boek is ruime aandacht voor duurzaamheid en milieu. Zo stelt de bijbel dat mensen rentmeesters zijn van de aarde, die God beheert. We mogen als mensen in het paradijs ronddwalen. ‘Maar dat hebben we niet bepaald gedaan. We hebben er lekker in rondgespit’, zegt De Mildt. ‘Dit terwijl de Bijbel vol staat met referenties over herstel van natuur en teruggeven aan de natuur wat je ontvangen hebt.’

Scheppingsverhaal

Dat laatste is belangrijk, zegt De Mildt. ‘We leven weliswaar in een vergankelijke wereld, maar we zijn verantwoordelijk er het beste van te maken. Het gaat om de gedachte dat wij het Koninkrijk Gods moeten waarmaken op deze aarde. De Groene Bijbel is een signaal van hoe het christendom er uit zou moeten zien. In het verleden is dat te weinig belicht geweest.’ Volgens De Mildt is het nu zaak de materiële aarde met het spirituele te verbinden.

De Groene Bijbel is een signaal van hoe het christendom er uit zou moeten zien. In het verleden is dat te weinig belicht geweest.
Didi de Mildt, studentpastores in Wageningen

Jochemsen heeft zo zijn bedenkingen over De Groene Bijbel. ‘Hoewel het goed is dat er aandacht is voor de natuur, kan het ook eenzijdigheid in de hand werken’, zegt hij. ‘Het is heel belangrijk om ecologie onder de aandacht te brengen van de christelijke bevolking. Maar dat is niet het enige. Het risico van één thema belichten, in dit geval duurzaamheid, is dat we het niet meer in de bredere zin het scheppingsverhaal zien. En de hoofdstrekking van de bijbel is nou juist dat wij mensen er in heel veel opzichten niet iets goeds van maken. We zijn op God aangewezen om tot een betere wereld te komen.’

De Mildt begrijpt de eenzijdigheid die Jochemsen beschrijft wel, maar vindt de focus van de Groene Bijbel juist een goed idee. ‘Kerken zijn bezig met vernieuwing, gerechtigheid en duurzaamheid. Deze Bijbel belicht de rol van de mens in de wereld binnen het scheppingsverhaal en ik hoop dat dit in de maatschappij ook iets teweegbrengt. We moeten het vertalen naar ons dagelijks leven.’