Student - 12 december 2009

Zaterdag 12 december, demonstratiedag

tekst:
Gastredacteur

De laatste dag van de reis naar Kopenhagen is toch wel snel gekomen. Deze dag is de dag van de demonstraties.

icoon_co2.jpg
Robert Boers, derdejaar Tropical Forestry VHL in Velp.
Vlaggen, spandoeken en fluitjes waren klaargemaakt voor deze dag om te laten zien dat wij "climate justice" willen. Maar helaas, dit is niet waar. En daar sta ik dan af en toe een beetje te schreeuwen, zelfs zonder gratis blauwe poncho. En de groep is niet eens op volle sterkte, want ook tijdens deze reis zijn ze er weer: de Afhakers. Iedereen kent ze wel: "ik ga liever nu al naar huis," of "ik ben al erg moe en ik wil slapen." De bekende redenen van een echte Afhaker. Bij ons is het zelfs de helft van de groep. En daar ga ik dan met de trein naar Kopenhagen voor de demonstratie. Als ik er aankom, ongeveer 10 uur, zie ik grote zwarte wolken boven het mooie stationsgebouw uitkomen. "Ach, daar gaan we dan, de rellen zijn nu al begonnen." Maar niets is minder waar. Een heel mooie en erg oude stoomtrein blaast de dikke rookwolken de lucht in. Een beetje tegenstrijdig, want verderop staan 10.000 mensen te demonstreren voor een beter milieu.
Wave
Bij de Klimaforum begint de wandeling en met veel mensen loop ik door de grote straten van Kopenhagen. Soms komt er een man in een bootje voorbij, crowdsurfend, en andere keren staan mensen te dansen op de muziek van de drums die dezelfde kant op lopen. Het pretpark, dat midden in de stad ligt, schuift langzaam voorbij. Bovenop de achtbaan staan zelfs mensen te kijken naar de enorme blauwgekleurde slang die langs de gebouwen kronkelt. Dan wordt er gestopt: er moet een wave komen. Iedereen op de knieën en vooraan staan mensen iets te schreeuwen. Waarschijnlijk dat iedereen op de knieën moet, maar ik hoor het niet. Voor me gaat iedereen ineens staan en als een golf komt dat dichter naar mij toe. Met een luide "heeeeee" spring ik omhoog met mijn armen de lucht in. Deze beweging maken alle mensen achter me ook (waardoor natuurlijk dat "wave-effect" ontstaat). En de stoet loopt weer door. Omdat ik nog met de trein terug naar Kǿge moet, stap ik met de rest van groep bij -hoe toepasselijk- grote wortelstelsels van tropische bomen uit. Nu loop ik over de lege straten terug naar het station, terug naar huis.
Thuis
De terugreis terug is gelukkig wat korter dan heen. En, ik ga deze keer met de boot van Denemarken naar Duitsland, even snel nog taxfree shoppen om de laatste Deense kronen op te maken. Om half 10 's avonds zie ik het toch wel karakteristieke gebouw van Larenstein weer en dan is het tijd om te gaan slapen na een zware en lange week.
 
 

Re:ageer