Student - 18 juni 2009

ZWIJGEN EN ROKEN IN CUBA

Loet van Rammelsberg, tweedejaars Agri-systems management bij Van Hall Larenstein, was tien weken in het communistische, arme en sobere Cuba. Hij werkte er op verschillende biologische boerderijtjes, waar hij voor het eerst in zijn leven een dier doodde. Sigaren roken en rum drinken blijken er een levenswijze die ontstaat als alternatief voor protesteren tegen de overheid.

nieuws_3395.jpg
‘Omdat mijn vader ook een biologische boer is, was werken in de biologische landbouw niet nieuw voor mij. Maar het was daar toch echt anders dan in Nederland. In Cuba wordt het land omgeploegd door ossen en is biologisch boeren geen vrijwillige keuze. Ze hebben daar gewoon geen geld voor bestrijdingsmiddelen en kunstmest. Je ziet er ook overal verroeste tractoren staan, die niet meer gebruikt worden omdat de boeren de brandstofprijzen niet kunnen betalen. De apparatuur die ze daar gebruiken, kan je in Nederland alleen nog in het museum vinden.
In Cuba zijn Pampers, cola en tandpasta luxeartikelen, die alleen toeristen kunnen betalen. Je kunt ze in speciale winkeltjes voor toeristen kopen, waar ze ongeveer evenveel kosten als in Nederland. De lokale bevolking verdient ongeveer een euro per dag. Ze kopen daar dus gewoon geen cola en poetsen hun tanden niet.
In Cuba verdienen bedienden van een hotel meer dan de directeur van datzelfde hotel, door de fooien die ze krijgen van toeristen. Een professor van de universiteit verdient daar niet meer dan een gewone arbeider. Er is dus niet zoveel motivatie om te studeren. Als je goed pinda’s kan verkopen aan toeristen kun je er veel geld verdienen.
Een spannende ervaring was dat ik voor het eerst in mijn leven een dier heb gedood. Op een boerderij moest ik een levend konijn achter zijn oren slaan met een stok. Daarna moest ik hem in een bak gooien, maar ik zag dat hij nog een beetje leefde. Na een tweede keer slaan was hij eindelijk dood. Daarna liet een boer mij zien hoe je het konijn moest villen en schoonmaken. Dat vond ik heel interessant.
In Cuba is iedereen vriendelijk tegen elkaar en is iedereen gelijk. Doordat niemand meer heeft dan iemand anders, heeft iedereen respect voor elkaar. Dat is iets wat ik nu ik weer terug ben in Nederland wel mis.
Het is verboden voor mensen die in Cuba wonen om de grens over te gaan. Alleen als je een bekende zanger, politicus of een heel goede student bent, mag je bij uitzondering eens naar het buitenland. Het is ook verboden om een boot te hebben, omdat je dan stiekem het land zou kunnen verlaten. Alles wordt daar heel streng gecontroleerd. Een student zei eens tegen me: ‘Je kan protesteren tegen de overheid en twintig jaar de bak in vliegen, of je kan zwijgen en gewoon lekker een sigaartje roken en een glaasje rum drinken en fijn leven.’

Re:ageer