Student - 15 januari 2009

ZUID-AFRIKA IS NIET ENG

Masterstudente Internationale ontwikkelingsstudies Teuntje de Glee vertrok eind augustus naar Zuid-Afrika. Voor de organisatie Dorcas Aid International ging ze onderzoek doen naar aidspreventie door lokale organisaties. ‘Pas op voor overvallers en ga ’s avonds niet alleen op pad,’ was het blije advies dat ze meekreeg.

nieuws_2821.jpg
nieuws_2821.jpg

Foto: .

‘Door de uitspraken die ik hoorde wanneer ik vertelde dat ik naar Zuid-Afrika ging, was ik al bang voor ik er aankwam. Maar ik heb me in die vier maanden nooit onveilig gevoeld. Behalve dan wanneer ik met een vaartje van 120 kilometer per uur plotseling voor koeien moest uitwijken.
Ik ben op heel veel verschillende plaatsen geweest: Johannesburg, Pietermaritzburg, Lesotho, Zimbabwe. Ik bleef nooit langer dan twee weken op dezelfde plek en elke keer logeerde ik weer bij iemand anders. Ik heb ontzettend veel gastvrije, vriendelijke mensen ontmoet en gigantisch veel gezien.
Wat ik heel verassend vond was dat een katholieke organisatie die ik bezocht demonstraties condoomgebruik gaf. Onder het oog van lokale bewoners schoof een medewerkster vol overtuiging condooms over een houten penis. Aidspreventie is echter nog niet wat het zou moeten zijn. Voor de meeste lokale organisaties is het van ondergeschikt belang. Ze realiseren zich wel dat het belangrijk is, maar hechten meer waarde aan zorg, steun en medicatie voor de zieken. Ze hebben goede intenties maar missen de strategie. Zo vertellen voorlichters eenmalig aan ouders dat ze open met hun kinderen over taboes als seks moeten praten, maar dat is niet genoeg. Ik zou bijvoorbeeld regelmatig bijeenkomsten met ouders en kinderen organiseren en rollenspelen doen.
HIV discrimineert niet. Toch zie je dat HIV onder de zwarte bevolking meer voorkomt dan bij blanken. Dat komt doordat armoede het risico op besmetting vergroot. De apartheid is officieel afgeschaft maar bestaat eigenlijk nog steeds. Blanken hebben de betere banen en het meeste kapitaal. Blanke gezinnen hebben een zwarte tuinman en poetsvrouw. De verdeling van de welvaart is heel ongelijk. In Zuid-Afrika heb je grote supermarkten en luxueuze malls naast sloppenwijken. Ik vind het schrijnend dat er ontwikkelingsgeld van buitenaf moet komen terwijl er toch veel welvarende mensen in Zuid-Afrika zijn.
Ik ben ook in Zimbabwe geweest. Daar heerst al jaren een economische crisis en de inflatie is enorm. Een brood kostte 1,2 miljoen dollar. Mensen moesten urenlang in de rij staan voor de bank waar ze per dag maximaal 500 duizend dollar konden afhalen. Dat is dus nog geen half brood. Het ziekenhuis in Harare was gesloten omdat het geschoolde personeel naar het buitenland was vertrokken om daar beter te verdienen. Ik heb een paar nachten in een bed and breakfast geslapen en moest betalen met een tas volgepropt met geld.’

Re:ageer