Student - 18 maart 2010

Wurgslang

Verschrikt spring ik uit de badkamer. Jip had me nog gewaarschuwd, maar bij het binnenstappen had ik me niet gerealiseerd dat er een lading bloem zou liggen. Behalve twee voetafdrukken van mij is de bloembaan egaal wit. Het is mijn huisgenoot niet gelukt om sporen van zijn tien centimeter lange wurgslang terug te vinden in een berg van tarwebloem. Slang Fritske heeft duidelijk geen bad genomen en blijft onvindbaar.

 
Het sms'je over zijn vermissing vond ik nog wel grappig. Om mij als ontvanger gerust te stellen, begon Jip zijn bericht met, hoe het met mij is. Vervolgens probeerde hij met verkleinwoordjes mijn angst weg te nemen: 'Kutnieuws Stijn: mijn slangetje is ontsnapt'.
Dat zinnetje was op maandagmorgen voldoende voor een tijdelijke terugval op mijn middelbare schoolhumor, al bleef het dit keer bij een glimlach. Thuis vertelde Jip dat Fritske hem nog nooit had gebeten (en hij was ook nog nooit ontsnapt) en hij niet giftig is (dus daarom wurgt).
Achteraf bleek dat mijn huisgenoot zich nog het meeste zorgen om mij had gemaakt. Dat hij Fritske kwijt was vond hij niet zo erg, hij was vooral bang dat ik er niet meer van zou kunnen slapen. Aandoenlijk natuurlijk dat mijn geestestoestand belangrijk voor hem is. Aan de andere kant krijg ik ongevraagd bevestigd dat mijn woeste mannelijke imago van allesdurver ernstig te wensen overlaat.
Inmiddels is dan alle lol van Fritske af. Angstig ben ik echt niet, maar bij elk kopje koffi e kijk ik intuïtief toch even in het koffiezetapparaat of er niets zit. Mijn bed heb ik nog nooit zo consequent opgemaakt en mijn tas pak ik overdreven zorgvuldig in. Tot mijn spijt weet ik inmiddels dat Jips voormalige huisdier ruim een halfjaar zonder eten kan.
Ik hoop dat er thuis geen muizen zijn. Want in dat geval kan die wurgslang tot ruim een meter groeien. Hoe lang Fritske hierover doet, weet Jip niet, maar ik kies voor zekerheid. Voor mij is Fritske hét argument om snel te studeren.
 

Re:ageer