Wetenschap - 29 maart 2001

Woensdagavond-dropping

Woensdagavond-dropping

Het busje staat stil, de blinddoeken mogen af. Dodewaard staat er op het bordje, en erboven: Wageningen 11 kilometer. Het is een koude woensdagavond. Studentenscouting Yggdrasil heeft een dropping georganiseerd en in twee kleine groepjes proberen de deelnemers terug te komen op hun thuisbasis: Die Wiltgraeff. Het is oppassen geblazen, want wie gesnapt wordt door de berijders van het busje, loopt kans opgepakt te worden en er een eind verder weer te worden uitgezet. Pieter van 't Hof en Chantal Theurlings hebben in ieder geval veel zin in de lange tocht naar Wageningen: elk opdoemend autolicht is potentieel gevaar. Dat betekent dus met z'n allen de berm in.

Tijdens het eten heeft Damiet Koenders verteld wat hen zo aantrekt in studentenscouting: "Het leuke van de scouting is, dat je met de stam heel andere dingen doet dan met je vrienden. Van die activiteiten die je stiekem wel heel erg leuk vindt, maar die je nooit uitvoert." Zoals een dropping bijvoorbeeld. Of andere activiteiten als karten, volksdansen of koeien vangen (wat die avond gaat inhouden, is nog niet helemaal duidelijk).

"Yggdrasil is een boom uit de Noorse mythologie", legt Lidewei Kruizinga uit. "Bovenin de boom huisden de goden, onderaan bij de wortels de monsters en nornen (Germaanse schikgodinnen). En tussen boven en beneden bracht een eekhoorn de boodschappen over. Het is een mooi beeld voor de studentenscouting in Wageningen. De wortels staan voor de plaatsen in Nederland waar de leden vandaan komen. De kruin vormt onze groep hier in Wageningen, waar wij samen zijn." Die kruin wordt gevormd door zo'n vijftien leden, die eens in de twee weken samen eten daarna een activiteit ondernemen.

Niet iedereen die bij de Wageningse groep komt, is eerder lid geweest van een andere plaatselijke scouting. Kruizinga: "Net voor ik met mijn studie begon, was ik met een vriend naar een groot zomerkamp geweest in Oostenrijk. Ik had nog nooit iets bij de scouting gedaan, maar dat kamp vond ik zo leuk. Toen ben ik in Wageningen op zoek gegaan naar een stam. Uiteindelijk kwam ik bij Yggdrasil terecht."

Toch blijkt het niet makkelijk mensen te werven voor de scouting. Froukje van Rootselaar: "We staan elk jaar op de AID. Mensen komen dan een keer of twee kijken, vinden het meestal heel erg leuk, maar zijn uiteindelijk vaak te druk met andere dingen, die zij belangrijker vinden."

Naast de tweewekelijkse activiteiten organiseert Yggdrasil tal van weekenden. Een jaarlijks terugkerend fenomeen is het winterweekend, dit jaar onder het thema 'de Bokkentocht'. Aan de hand van een geschreven verhaal lopen de scouts een weekend lang, waarbij de route bepaald wordt door puzzels en plaatjes. Een andere activiteit is het zomerkamp. Van 't Hof: "Het zomerkamp is heel erg leuk, omdat je dan een week lang met elkaar optrekt. Normaal zie je elkaar maar ??n keer in de twee weken en dat is toch wel weinig. Maar dan huren we met z'n allen een busje en rijden bijvoorbeeld naar de Jura. Daar zijn we afgelopen zomer wezen moutainbiken."

De afgelopen tijd zijn de leden van Yggdrasil ook druk geweest met de Jantje Beton-collecte. Dat bleek een groot succes met een goede opbrengst. Dat is mooi, omdat de helft van de opbrengst naar de scouting zelf gaat.

Inmiddels wordt groep ??n opgepakt tijdens de dropping. Vlak na het Lexkesveer moeten ze capituleren. Gesnapt door het busje. Lidewei Kruizinga kon niet zo snel de greppel aan de rand van de weg meer induiken. Een domper op het enthousiasme. De bestuurders van het busje zijn hun echter positief gezind. Als ze uitgezet worden, is Die Wiltgraeff een stuk dichterbij: "Het is toch wel de bedoeling dat iedereen tegen elf uur weer terug is", verklaart Wouter Rozendaal, de bestuurder van het busje. Samen met Mieneke Steijns heeft hij de hele avond rondgereden, op zoek naar de twee groepjes studenten. Het andere groepje heeft hij helaas niet kunnen oppakken. Rozendaal:"Ze kwamen achter ons met de veerpont over. Wij wachten, maar het leek wel of ze verdwenen waren. Bleek dat ze van autobestuurders op het veer een lift hadden gekregen."

Tegen half twaalf is iedereen weer terug op het thuishonk. Moe van het lopen, ploft ieder neer op de oude banken. De biertjes komen tevoorschijn en de spannendste momenten van die avond worden samen herbeleefd. Gezelligheid voorop.

Arin van Zee

Re:ageer