Organisatie - 5 oktober 2006

Willen academici niet meer voor de klas staan?

Academici hebben er steeds minder zin in om voor de klas te gaan staan. Dat staat althans in een rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau. Hoe zit het met de studenten in Wageningen? Zien die zichzelf wel lesgeven op een middelbare school?

Joris Korver, eerstejaars bachelor Bedrijfs- en consumentenwetenschappen
‘Ik weet nog niet precies welke kant ik op wil, maar op dit moment lijkt het me niks om voor een klas te staan. Ik denk niet dat ik het overwicht niet heb, maar het lijkt me vooral niks om elk jaar hetzelfde te doceren. Toch wil ik het niet helemaal uitsluiten. Dat hoor ik ook wel van vrienden om me heen. Misschien is het later wel lekker als ik het wat rustiger aan wil doen in mijn werk. Het zou ook eventueel wel kunnen, want ik heb hiervoor een bachelor wiskunde gedaan. Daarmee kan ik lesgeven in wiskunde op een laag niveau.’

Noortje Schadenberg, afgestudeerd in Tropisch landgebruik, sindsdien docente aardrijkskunde op een scholengemeenschap in Nijmegen
‘Ik was tijdens mijn studie erg afgeknapt op de wetenschap. Het kwam op mij over alsof iedereen al van tevoren weet wat de uitkomsten zullen zijn. Als de resultaten anders blijken te zijn, worden ze aangepast of anders geformuleerd. Ik vond het hypocriet en zag er geen toekomst in. Via via kwam ik bij het oriëntatieprogramma voor de lerarenopleiding terecht, bij de vakgroep onderwijskunde. De eerste keer dat ik mocht lesgeven, stond ik voor een brugklasje. Het voelde gelijk goed.
Ik geef les aan leerlingen vanaf de brugklas tot en met de zesde klas. Het is fantastisch om te merken dat ik hen kan raken en bewust kan maken van de wereld om hen heen. Ik had ooit uit idealisme Tropisch landgebruik als studie gekozen, om de wereld te verbeteren. Nu is lesgeven voor mij een leuke manier om echt iets betekenen voor de maatschappij en de wereld.
Bij mij op school merk ik wel de geringe belangstelling van academici voor het leraarschap. Ik ben de enige ingenieur. Dat is volgens mij ook geen goeie zaak. De meeste leerlingen die op het vwo zitten gaan naar de universiteit en worden wellicht ooit zelf ingenieur. Zij zouden veel kunnen leren van academici voor de klas. Ik merk ook dat academici in het onderwijs de zaken net iets wetenschappelijker aanpakken. Ik denk graag in grote lijnen, structuren, samenhang en visie, terwijl veel andere leraren elke dag hun lessen voorbereiden, maar niet erg stilstaan bij de gedachte erachter. Ik denk dat het goed is als je in een docententeam een goede mix hebt van hbo’ers en academici.’

Minny Kop, coördinator oriëntatieprogramma Lerarenopleiding van de leerstoelgroep Educatie- en competentiestudies
‘Binnen het oriëntatieprogramma kunnen studenten snuffelen aan het onderwijs. En ik zie in Wageningen juist de trend dat steeds meer studenten zich oriënteren op het onderwijs. Voor een groot deel komt dit denk ik door de aandacht van de media voor het onderwijs, onderwijsvernieuwingen en het tekort aan leraren. Dit zet de studenten mogelijk aan het denken. Het is van tevoren moeilijk in te schatten of iemand geschikt is voor het onderwijs. Soms zie ik een student helemaal opbloeien. Anderen gaan toch snel weer iets anders doen. Overigens zijn er recent ook meer studenten die belangstelling hebben voor een baan in het hbo.’

Andy Luijben, biologiestudent, volgt het oriëntatieprogramma lerarenopleiding.
‘Ik wist op de middelbare school al dat ik leraar wilde worden. De argumenten die je hoort van anderen, bijvoorbeeld dat je iets kan betekenen voor iemand, spelen wel mee maar zijn voor mij niet dé redenen. Het lijkt me gewoon een geweldig beroep. Waarom precies weet ik echt niet. Ik wilde het in ieder geval al voordat ik biologie koos. Het inkomen van een leraar vind ik persoonlijk geen nadeel. Het is genoeg om van rond te komen. Ik volg nu binnen de bachelor het oriëntatieprogramma. Straks vul ik mijn master in met één jaar pedagogiek aan de universiteit in Utrecht.’

Susanne Klaver, tweedejaars master Bedrijfs- en consumentenwetenschappen
‘Ik wil na mijn opleiding het bedrijfsleven in. Ik heb er wel over nagedacht om leraar te worden. Mijn ouders geven namelijk ook les. En het lijkt me op zich wel leuk, maar het is ook erg eentonig voor mijn gevoel om één vak te geven. Ik zou het niet mijn hele leven willen doen. Zeker niet omdat ik met mijn studie alleen economie zou kunnen geven. Dat trekt mij helemaal niet. Maar op het hbo is de kans denk ik wel groter dat ik breder les kan geven binnen mijn eigen vakgebied. Maar voorlopig wil ik het helemaal niet. Ook omdat de lerarenopleiding nog een jaar extra kost. Het zou beter zijn als het via keuzevakken kon.’

Marian Bos-Boers, coördinator KLV, de alumnivereniging van Wageningen UR
‘Er is de laatste dertig jaar bijzonder weinig belangstelling geweest voor het onderwijs. Uit een onderzoek van twintig jaar terug bleek dat vrouwelijke studenten aanvankelijk nog wel het onderwijs in wilden. Niet zozeer vanwege de directe belangstelling voor het onderwijs, maar omdat een baan in het onderwijs betere mogelijkheden bood om deeltijd te werken. Inmiddels is de ambitie van vrouwen veranderd. Ze willen vaker fulltime werken en het is meer aanvaard dat ze een eigen carrière nastreven. Ze kiezen dus vaker voor ander werk. Verder denk ik dat de salariëring en de nieuwe regels in lesbevoegdheden remmend werken.’

Anne Willems, biologiestudente, volgt het oriëntatieprogramma lerarenopleiding
'Ik wil niet het onderzoek in. Het geeft mij een eenzaam gevoel als ik iemand bezig zie met het verzamelen en verwerken van data. Op de middelbare school bedacht ik me dat lesgeven wel leuk is. Ik heb gekozen voor een universitaire opleiding omdat ik daarmee eerstegraads leraar kan worden, en het werd biologie omdat ik op de basisschool al wespen ving om hun angel te zoeken. Het gaat mij er niet direct om dat ik de leerlingen alles van biologie leer. Ik wil vooral graag dat ze het leren op zich leuk en belangrijk vinden, en na hun middelbare school verder willen leren.’

Re:ageer