Wetenschap - 1 januari 1970

Wigwams voor de enianen

Wigwams voor de enianen

Wigwams voor de enianen

In het land tussen Rijn en Flevo valt van alles te beleven. Diep in de bossen van Loenen raak je in katzwijm van het lachen bij het zien van de Nederlands grootste waterval. Vooral op de zomerdag, na weken zonder spat, is het spektakel een geliefd aantrekkingspunt van dagjesmensen. En wie gek is op knallen moet op werkdagen tussen de koffie en half vijf naar schietbaan de Harskamp. Onder een dak van grove dennen schieten daar dan de milieuactivisten van het onvolprezen Nederlandse leger hun geweren leeg op mechanisch te voorschijn floppende luchtballonnen aan metalen armpjes, waarschijnlijk bedacht door de altijd al creatieve geesten van het IMAG

Papa. Zijn hier ook enianen? Zo'n buitenkansje laat een nieuwbakken vader natuurlijk niet voorbij gaan. Waar, waar, Natasja. Zie jij de indianen? Langzaam en een beetje angstig gaat de kinderarm omhoog. De wijsvinger naar de dreigende bosrand in de verte, waar ongetwijfeld wigwams staan en krijgers dansen om hun scalpen

Wat heb ik in het destijds nog rustige Twente de boeken van Arendsoog en Witte Veder verslonden. Uren stond ik thuis in de tuin op uitkijk. Nou ja, vijf minuten dan. Wie veel leest houdt van snel bladeren. Als ergens nog indianen leefden, dan vast wel op de Veluwe

Bij het bezoek aan een goede vriend in Apeldoorn stond die middag het doel van het uitstapje al snel vast. Kom op. We gaan naar de woestijn. Natasja viel van geluk haar tweelingzus Miranda in de armen. Naar een echte woestijn? Dan moeten we zeker heel ver rijden. Nou, verzekerde ik nog, dat zou wel meevallen. Een kwartier later baggerden twee kerels met klein grut het Kootwijkerzand in

Vorige eeuw nog konden in hartje Veluwe de mensen hopeloos verdwalen. Wie het spoor bijster raakte was in lands grootste zandbak zijn leven niet zeker. Tegenwoordig heeft iedere spoorzoeker een voortreffelijk houvast aan de kapitale hoogspanningsmasten in het nog altijd boeiende stuifgebied

Sjok, sjok. Sloffen door het zand. Echte enianen? Zullen we dan maar terug gaan? Welke kant is het veiligste? Vier kinderhanden wezen wisselend naar het noorden, westen en oosten. Dan weer naar het gevaar in de bosrand. Richting zuiden, daar waar de onderzoekers van het IMAG in Wageningen sinds jaar en dag kwartier houden

Het initiatief van het IMAG en het proefstation voor Bloemisterij en Glasgroente om het land op te fleuren met reusachtige wigwams komt als geroepen. Een prachtplan om de glastuinbouw onder zeil te brengen in 45 meter hoge tentkassen. De bedenkers moeten zich niet van de wijs laten brengen en de vinding rap op de markt brengen. Waarom zoals aangekondigd nog wachten tot het verre jaar 2020? Aan de halsstarrige traditie om in de wetenschap de periodes tussen theorie en praktijk zo lang mogelijk op te rekken, dient een eind te komen

De primeur van de IMAG-wigwam moet gebouwd worden in of minstens vlakbij het Kootwijkerzand. Plek zat. Koude drukte over mogelijke bezwaren van omwonenden is niet aan de orde. Wigwams worden nu eenmaal niet gebouwd om naast maar juist om in te wonen. Dat weet elke oude indiaan. We zullen in het land tussen Rijn en Flevo nog wat beleven


Registratie diergeneesmiddelen: werken voor overheid en fabrikanten

Re:ageer