Student - 17 januari 2008

Weinig Engelsen in Oxford

Merel Gijsen, net afgestudeerd biologe, liep zes maanden stage in Oxford. Ze deed daar aan de universiteit onderzoek naar de ziekte van Crohn. Haar privéleven en carrièreplanning zien er na zes maanden Engeland heel anders uit.

1751_nieuws.jpg
‘Ik heb er bewust voor gekozen niet naar een ontwikkelingsland te gaan. Ik wou in een goed lab werken en zeker weten dat alles goed geregeld zou zijn. Bovendien leek het me prettig dat ik de taal zou spreken. Oxford was dus een perfecte optie. Engelsen verschillen wel wat, maar niet veel van Nederlanders. Echte cultuurshocks heb ik niet gehad. Al moet ik toegeven dat de meeste mensen van het lab met wie ik elke dag werkte en ook privé het meest omging, uit het buitenland kwamen. Er zaten maar twee Engelsen in het onderzoeksteam.
Ook in mijn woonomgeving werd ik weinig geconfronteerd met Engelsen. De eerste drie maanden in Oxford sliep ik bij een oud Chinees echtpaar in huis. Daar was ik niet zo blij mee. Ze waren wel aardig, maar ze spraken heel gebrekkig Engels, en ik voelde me constant te gast. Op een gegeven moment vond ik een zwaard in de woonkamer. Ik moest daar wel even van slikken. Wat doen twee Chinese bejaarden met een zwaard in hun huis? Ik kon me daar niets bij voorstellen. Een paar weken later kwam ik erachter, toen ik op zondagochtend uit het raam keek. Ze stonden met z’n tweeën in de tuin Tai Chi-oefeningen te doen met dat zwaard. Dat zag er behoorlijk lachwekkend uit.
De laatste drie maanden heb ik in een huis gewoond met mensen van het lab. Dat was supergezellig. Het werd eigenlijk een soort internationaal studentenhuis zoals we dat van Wageningen kennen, compleet met huisfeestjes. Met het verschil dat we allemaal wel hard moesten werken en gewoon van negen tot ongeveer zeven in het lab moesten zijn. Oxford is best prestigieus en er wordt van je verwacht dat je heel hard werkt. Alhoewel het mij meeviel. Ik kon het goed aan, en ook het feit dat ik geen vakantie had in die zes maanden tijd vond ik niet zo erg. Ik heb in de weekenden genoeg tijd gehad om lol te maken.
Met mijn huisgenoten ga ik nog steeds om. Met één van de meisjes uit het huis ben ik een tijdje na mijn stage naar Thailand gegaan. Omdat vliegen naar Thailand vanuit Engeland veel goedkoper is dan vanuit Nederland, ben ik daarvoor eerst weer terug naar Engeland gegaan. Dat kwam mooi uit, want dan kon ik meteen even mijn vriend opzoeken die in Engeland woont. Hij is Zuid-Afrikaan en ik heb hem tijdens mijn stage leren kennen.
Binnenkort komt hij naar Nederland en over een tijdje willen we samen naar Zuid-Afrika. Erg spannend en leuk, maar het schopt wel een beetje mijn plannen in de war om een baan te zoeken. Tja, ik kon natuurlijk ook niet weten dat mijn stage privé zo veel zou veranderen. Maar zo lang het positieve veranderingen zijn zal ik er ook niet over klagen.’

Re:ageer