Wetenschap - 1 januari 1970

Weg met de verklieking

Weg met de verklieking

Weg met de verklieking

Voor veel universiteiten in de Verenigde Staten en ook elders, geldt de ongeschreven regel dat na het behalen van het doctoraat (PhD) een wetenschappelijke loopbaan niet begonnen mag worden bij de eigen universiteit. Dit is een verstandige maatregel. De jonge doctor wordt niet alleen gedwongen zijn Alma Mater te verlaten om elders nieuwe kennis en ervaring op te doen, maar bovendien wordt hierdoor ook de verklieking tegengegaan. Want verklieking is het ergste wat een universiteit kan overkomen

Stelt u zich eens voor dat u bent geboren in een kleine universiteitsstad. Een universiteitsstad die oon vwo-opleiding en slechts twee boekwinkels telt, waarvan de ene drijft op de verkoop van kantoorbenodigdheden en de andere op de handel in natuur- en studieboeken. Een stad waar het merendeel van de huishoudens en de gezinnen afhankelijk is van de universiteit en haar instellingen

Een afhankelijkheid die door de ambtelijke schalen ook nog sterk hiƫrarchisch is. De bezitters van de hoogste ambtelijke schalen hebben zich vrijwillig in reservaten teruggetrokken, waar 's avonds bij het knapperend haardvuur onder het genot van een goed glas wijn de laatste hand wordt gelegd aan een ondernemingsplan of waar de aanvraag wordt voltooid voor een buitenlandse missie voor de aardige, zeergeleerde neef van de buurtjes, die zo boeiend kan vertellen over de overeenkomst tussen de AEX-index en de groenteveiling. De middenschalen zijn woonachtig in nieuwbouwwijken waar naast een geboortegolf, herkenbaar aan de vele houten ooievaars in de kleine voortuin, een echtscheidingsgolf woedt. Een echtscheidingsgolf die zichtbaar is door de vele borden van makelaars met het opschrift te koop. De lagere ambtelijk ingeschaalden zijn in het stadje woonachtig in flats en woningwetwoningen, waar bier en betaaltelevisie het leven, na het failliet van de professionele voetbalclub, nog enigszins dragelijk maken. Een universiteitsstad die moeilijk bereikbaar is door haar ligging in een vallei, die door twee bergen, een rivier en een christian belt wordt begrensd. Een universiteitsstad waar de wetenschapsbeoefening zich tegenwoordig vooral meent te moeten beperken tot de voedselketen en de groene ruimte. Een soort food valley dus. Het is duidelijk dat onder deze omstandigheden de verklieking van de plaatselijke universiteit onontkoombaar is en stilaan lachwekkende en zelfs ergerlijke vormen heeft aangenomen

Het lachwekkende is dat de spraakmakende gemeente van deze verkliekte en geĆÆsoleerde universitaire gemeenschap meent te moeten globaliseren en te internationaliseren, terwijl velen niet weten wat er in Utrecht en Nijmegen te koop is, om over Friesland en het andere verre buitenland maar te zwijgen. Hoeveel keer heb ik al niet van onze wetenschappelijke ambassadeurs na terugkeer van missie of congres moeten horen hoe slecht Duitsers en Fransen hun talen spreken. Onze ambassadeurs uit food valley denken het klappen van de zweep te kennen. Ik heb pas nog gehoord hoe een hooggeleerde ingenieur op een internationale bijeenkomst een lastige vraag van een eminente vakgenote pareerde met de zin: 203zenk joe fery muts for your exzellent intervenzion, but in Wegeningen-zie Niederlends near Arnheim, we have done more rezearch to thez ploblemz, you are fery welkom zer to studdie mor. Internationalisering dus. Over deze zaken kunnen we glimlachen en onze schouders ophalen, want we weten uit de antropologie dat vallei-bewoners zich in het algemeen in het middelpunt van de wereld wanen. Maar naast de lachwekkende zijn er ook ergerlijke vormen van verklieking, die wel een regelrechte bedreiging voor de wetenschap zijn. Sommige opleidingen hebben definitief het karakter van een perpetuum mobile gekregen. Afgestudeerden verlaten de vallei nooit meer en vertoeven hun leven lang in de groene sector. Zij vormen een hechte kliek die binnen de plaatselijke universiteit de lakens meent uit te moeten delen. Daarom zou het een goede zaak zijn het ondernemingsplan toch nog te herzien en alle doctor ingenieurs, inclusief hooggeleerden en zij die de ingenieurstitel niet voeren en die nooit uit food valley zijn weggeweest, ontslag te verlenen, opdat zij elders de broodnodige academische kennis en ervaring kunnen opdoen. Na vijf jaar kan dan worden bezien of zij ontkliekt zijn en weer in dienst kunnen worden genomen, want de verklieking is de grootste vijand van de internationaliseri
ng van onderwijs en onderzoek

Re:ageer