Wetenschap - 1 januari 1970

Wb eet mee – slot | Smakeloos maar gezellig

Wb eet mee – slot | Smakeloos maar gezellig

Wb eet mee – slot | Smakeloos maar gezellig


In tv-reclames komen studenten niet verder dan het bakken van een eitje of
het gieten van kokend water over noodles uit een zakje. Bestaat dit
archetype ook in de Wageningse studentenhuizen? Wb nam de afgelopen vijf
weken de proef op de som en schoof bij de studenten aan tafel. Een
terugblik.

Het gros van de studenten blijkt thuis de beginselen van het koken in ieder
geval te hebben geleerd. Hun werkende ouders lieten de aankomend studenten
graag regelmatig opdraaien voor het maken van het avondeten onder het mom
dat het goed zou zijn voor ‘later’. Voordeel van deze opvoeding is dat
slechts weinig huisgenoten van eerstejaars worden vergast op aangebrande
bonenprut of kleffe spaghetti met een flesje ketchup. Maar gezien de
smakeloosheid van veel van de genoten maaltijden is begeleiding bij het
koken erbij ingeschoten. En je leert natuurlijk pas echt koken als je je
smaakpapillen gebruikt. Hoewel de plastic bakjes met kleurige kruiden van
de toko menige keuken sieren, ontbreekt de durf om ze te gebruiken of er
zelfs mee te experimenteren. Ook laten studenten zich weinig gelegen liggen
aan de adviezen over gezonde voeding. Tweehonderd gram groente bij het
avondeten is vier groentelepels. Die lepel zwerft overal in bestekbakken,
maar wordt niet gebruikt. Wel gesignaleerd zijn dure potjes vitaminepillen.
Maar wat er ook op de kookgewoontes aan te merken valt, het gaat bij het
avondeten vooral om het samen eten. Het vormt het bindende element van de
afdeling of het huis. De intekenlijsten voor het avondeten zijn meestal
goed gevuld en aan animo om te koken voor huis- of afdelingsgenoten geen
gebrek. Wat betreft het tijdstip van het diner wordt rekening met elkaar
gehouden, en ook houden vleeseters rekening met vegetariërs. Studenten die
iedere avond vlees op hun bord wensen kunnen overigens beter een
zelfstandige kamer zoeken, want vegetariërs zijn in bijna ieder huis en op
vrijwel iedere Wageningse afdeling te vinden.
De afwas blijkt nooit een probleem. Borden en bestek hoeven niet eerst te
worden schoongebikt voordat er gegeten kan worden en na het eten staat
altijd een aantal mensen op om de resten van het maal op te ruimen. De
regel dat wie kookt niet hoeft af te wassen is alom aanwezig, op een paar
dobbelaars na.
Dat samen eten bindt wordt pijnlijk duidelijk als bewoners nauwelijks of
nooit mee-eten, laat staan voor de anderen koken. Er wordt vaak een beetje
meewarig tegen ze aangekeken en soms liggen ze gewoon uit de groep.
Het draait in studentenhuizen en op afdelingen met een gezamenlijke keuken
toch om samenleven en het gezellig met elkaar hebben. De noodles etende
archetypes uit de reclames moeten het in ieder geval zonder die
gezelligheid stellen. | Y.d.H.

Re:ageer