Organisatie - 1 januari 1970

Waterzuiveringsreactor wordt plantenbak

‘En nu de grootste mislukking uit de wereld van de waterzuivering: de biorotor. Mooi voor in de tuin als plantenbak’, zegt ‘veilingmeester’ Wim Wiegant, ex-medewerker en gangmaker van de sectie Milieutechnologie. Een glazen bak met daarin een vaalwitte cilinder wordt naar voren gesjouwd in de Bennekomse proefhal van de sectie. De lieftallige assistente van de veilingmeester heeft er nog een mooi bloemstukje opgezet.

Zo’n tweehonderd mensen zijn op 21 oktober op de veiling van Milieutechnologie afgekomen. Ze bekijken smachtend de vreemde snuisterijen die staan opgesteld en trekken zich niets aan van de scherpe rioollucht die in de hal hangt. Het zijn dan ook bijna allemaal onderzoekers of studenten die eens gewerkt hebben in dit waterzuiveringslab. Het lab gaat na dertig jaar dienst vanwege hoge kosten dicht. De Wageningse milieutechnologen zullen voortaan hun proeven doen in het Biotechnion en later op de Born. Op de oude locatie blijft wel een aansluiting op het riool van Bennekom achter, voor beperkte proeven.
De biorotor gaat weg voor veertig euro. Diverse andere onderzoeksattributen komen aan bod, waaronder een paar verouderde zuiveringsreactoren; verroest staal met glazen buizen en een vieze laag slib op de bodem. Wiegant en het publiek krijgen er steeds meer zin in: ‘En hier dan een ongekende P2 UASB-reactor. Deze heeft een lange historie. Nieuw kosten ze tienduizend euro. Ze heeft zelfs een propstroom en verwijdert fosfaat. Hoor ik daar duizend euro?’
Iemand biedt driehonderd euro en dan gaat het snel omhoog naar 545 euro. Wiegant: ‘We geven op deze apparaten geen garantie. Maar als je deze aansluit in je tuin, kan je de hele straat aanslaan voor vijfhonderd euro. Je bespaart hiermee namelijk enorme zuiveringslasten. De gezinsuitbreiding waar je al zo lang van droomt wordt nu ook mogelijk.’
De hoogste bieder kan de reactor niet meteen mee naar huis nemen. Tot 28 oktober kunnen mensen schriftelijk een hoger bod doen op de inboedel van Milieutechnologie. Ook op de originele UASB-reactor waarmee biologische waterzuiveringsgoeroe prof. Gatze Lettinga ooit begon in deze proefhal. Geen enkel museum wilde het gevaarte hebben.
Wiegant heeft nog een paar mooie veilingstukken in petto en zweept de mensen op door hun nog een keer te wijzen op de ‘euroverdubbelaar’ van Aqua for All. Deze stichting verdubbelt de inkomsten van de veiling, en zal het geld gebruiken om waterputten te slaan voor de arme bevolking in Oost-Afrika. ‘U kunt er zeker van zijn dat het geld niet naar de Wést-Afrikanen gaat, dus biedt op deze gouden lessenaar, met originele vingerafdrukken van Hardy Temmink, onderzoeker bij de sectie Milieutechnologie.’ Professor Wim Rulkens wil hiermee wel de blits maken op zijn colleges en biedt vijftig euro. Maar hij kan niet op tegen een bod van 125 euro van een van zijn collega’s.
Behalve een stel groene matten en een antieke telefoon passeert ook een boek over veertig jaar milieutechnologie in Wageningen, met de handtekeningen van de professoren Gatze Lettinga, Cees Buisman en Hans Lyklema. ‘Uniek, je zult nooit andere documenten vinden die wij alledrie ondertekend hebben’, zegt Buisman. Hij wordt beloond met gebulder uit de zaal.
De opbrengst van de veiling is ruim tweeduizend euro, laat organisator Hardy Temmink na afloop weten. Na verdubbeling door Aqua for All gaat er dus een dikke vierduizend euro naar Oost-Afrika. / HB

Re:ageer