Wetenschap - 7 juni 2007

Waterwormen eten rioolslib

1

Wageningse milieutechnologen werken aan een zuiveringsproces voor rioolslib waarbij wormen het slib opeten. Het nieuwe proces bestaat bij de gratie van een nieuw membraan.

‘Wageningen onderzoekt al vijftien jaar of waterwormen rioolslib kunnen afbreken’, zegt prof. Cees Buisman van de sectie Milieutechnologie. ‘Dat is het slib dat overblijft na rioolzuivering. We verbranden het, maar dat kost veel energie. Vandaar dat we naar biologische alternatieven zoeken.’
Echt vlotten deed dat wormenonderzoek niet, tot de onderzoekers twee jaar geleden het waterwormpje Lumbriculus variegatus in het blikveld kregen. ‘Dat wormpje had precies de eigenschappen die we nodig hadden’, zegt Buisman. ‘Hij eet slib, en hij plant zich door deling voort. Zo kan hij zich in een reactor vermenigvuldigen. Een soort die zich seksueel voorplant kan dat niet. In een reactor stromen eitjes weg.’
Een membraan maakte het proces compleet. Het slib kan niet door het membraan heen, en ligt erop. Daaronder is water met waterwormen. De organismen kunnen wel hun kop door het membraan steken, en eten van het slib, maar ze kunnen niet het membraan passeren, legt Buisman uit. ‘De wormpjes eten het slib op, maar kunnen niet in het slib kruipen. De poep van de wormen zakt door het water naar beneden. Die wormenpoep is twee keer zo compact en twee keer zo droog als rioolslib, en daardoor goedkoper te verwerken. De wormpjes zelf worden geoogst, en verwerkt tot eiwitten.’
Tot industriële eiwitten, haast Buisman zich te zeggen, voor bijvoorbeeld de papierindustrie, niet voor de voedingsindustrie. Onderzoekers van AFSG studeren op toepassingsmogelijkheden voor het wormeneiwit.
De Wageningse methode heeft misschien voordelen boven de andere alternatieve slibverwerkende processen waar onderzoekers aan werken, denkt Buisman. ‘In slib zitten zware metalen, maar veel daarvan zijn niet meer gevaarlijk omdat ze zijn gebonden aan organische deeltjes. De alternatieve technologieën, zoals de behandeling van slib met ultrasoon geluid of chemicaliën, bevrijden die zware metalen waarschijnlijk weer. Dat gebeurt niet als wormen slib eten. Maar of dat werkelijk zo is, zijn we aan het onderzoeken.’
Het nieuwe proces verschijnt binnenkort in Water Research. Het is uitgevoerd in samenwerking met Wetsus, het onderzoeksinstituut voor duurzame watertechnologie. / Willem Koert

Re:acties 1

  • Jekont

    Hooiiii

    Reageer

Re:ageer