Organisatie - 19 april 2007

Wat een zooi

‘En als straks Frans Kok komt binnenlopen?’, vraagt Martin Kropff benauwd. ‘Wat doen we dan?’
‘Dan zeggen we dat het jouw idee was’, antwoordt Tijs Breukink, die een collegestoeltje op de lorrie laadt. ‘En terwijl Frans onuitspreekbare dingen met jouw levenloze lichaam uitvoert, maken Aalt en ik ons uit de voeten.’
‘Zo zie je maar’, zegt Aalt Dijkhuizen. ‘Je maakt je zorgen om niks.’ Goedgemutst kijkt de leider der leiders naar de ravage in de collegezaal van het Biotechnion. Nijver en voor alle zekerheid gemaskerd werkvolk demonteert meubels en voert ze af, een onttakeld lokaal achterlatend.
‘We hadden voor het Forumgebouw toch ook nieuwe stoeltjes kunnen kopen?’, vraagt Kropff.
‘Tuurlijk’, zegt Dijkhuizen. ‘Maar dan hadden we de arrogante hoogleraren van De Dreijen niet kunnen kwetsen.’
‘Martin is een prima kerel’, zegt Breukink hoofdschuddend. ‘Maar hij heeft geen gevoel voor de menselijke factor.’
‘Omdat ze vaker The Lancet halen dan de rest van Wageningen De Boerderij denken ze dat ze heel wat zijn’, moppert Dijkhuizen. ‘Stelletje ijdeltuiten. Altijd dwarsliggen. Nooit gehoorzamen.’
‘Dat gezanik over dat wij ze geen plek gunnen op de nieuwe campus’, zegt Breukink. ‘Ik zou zeggen: steek zelf ook eens de handen uit de mouwen. Kom uit de rode cijfers.’
‘Zullen we de plantjes uit de kantine ook meenemen?’, vraagt Dijkhuizen zich hardop af.
‘Of pak een verfkwast en knap eens wat op’, vervolgt Breukink, gebarend naar de leeggeplunderde collegezaal. ‘Er is genoeg te doen. Wat een zooi.’
‘Dat vindt de architect niet goed’, zegt Kropff. ‘Die wil geen plantjes in het gebouw.’
‘En dat eeuwige gezanik over de overhead’, zegt Breukink. ‘Erger ik me ook dood aan.’
Dijkhuizen knipt in zijn vingers. ‘Goed dat je erover begint’, zegt hij. ‘We waren bijna vergeten de projector mee te nemen.’

Willem Koert

Re:ageer