Wetenschap - 12 september 2002

Wat een leven: NoZel

Wat een leven: NoZel

"Het werd tijd dat we weer eens optreden, het is al veel te lang geleden", verzucht Iris Stulemeijer met een lach. Ze is de enige zangeres van NoZel. Dit bandje met veel toeters en blazers stond als openingsact op het podium van Droefpit. Een viertal toeters bliezen de zangstem van Iris af en toe weg op dit openluchtfeestje, vanwege het 25-jarig bestaan van Droevendaal. Het podium is grotendeels opgebouwd uit boomstronken. "Massiever kan niet", vertelt Theo Blijdenstein, de gitarist die af en toe ook wat mag zingen. Bij gebrek aan roadies hebben de bandleden het podium maar zelf opgebouwd. "Tja, het podium was nog niet opgebouwd, en wij moesten als eerste". De band opent het optreden met 'Dansen op de Vulkaan' van Nederpopband De Dijk. De enige cover die ze dit half uur spelen.

Alle andere liedjes zijn zelf geschreven. Of door de twee heuse externe tekstschrijvers Bas en Gijs. De meeste liedjes worden in groepsverband geschreven. Maar een enkele keer komt iemand met een persoonlijk lied. Zangeres Iris maakt ze dan zingbaar en zet ze om in eigen perspectief. Iris: "Ik herschrijf de liedjes zo totdat ik er achter kan staan wat ik zing". Een knappe vent / Is wat ik zoek, dat is bekend / Die mij verwent / Op elke dag, op elk moment / Met veel talent / Die als ik even naar hem lach / 't Vuur uit z'n sloffen rent.

Zo'n tekst kan de zangeres wel met hart en ziel zingen. Het nummer wordt dan ook een tweede keer als toegift gespeeld tijdens het optreden.

NoZel is ontstaan in een kelder onder een laboratorium in Sydney, Australi?. Destijds waren Yves Bollen, baritonsaxofonist, en Martin Alewijn, bass maar ook blazer, daar stagair. Ze besloten tussen de genetisch gemanipuleerde bacteri?n dat ze best een band konden oprichten. Yves:"Wel met veel blazers, dat was gelijk duidelijk". Terug in Wageningen werd er eerst eens een liedje geschreven. En nu is er alweer drie jaar deze achtkoppige band. In december 1999 was er de eerste repetitie in het gebouw van de SSRW. Maar nu oefenen ze al een tijdje in de gemeenschappelijke ruimte op Droevendaal. "Hierdoor worden we ook wel de band van Droevendaal genoemd". De band is ook bekend van het AID-lied 2000: 'Log in en maak contact'. Dit liedje was zo geschreven dat het in je hoofd blijft hangen. "Daar kregen we al snel klachten over". Het AID-optreden was gelijk de vuurdoop. Voor de eerste keer echt optreden voor maar liefst 700 man.

De teksten van het achttal zijn vaak grappig met een sarcastische ondertoon. Zo is er het liedje 'Vette hap': Groenten vol met vitaminen / Maken mij volledig van de wijs / Geef mij maar friet en frikadellen / En tenslotte nog een ijs / Ik denk niet in rechte.. maar zonder lijnen.

Yves, baritonsax: "Je moet altijd maar op dieet, maar je kunt het ook omdraaien."

Een ander liedje is echt gebeurd. Het speelt zich af in Praag. En zet je een beetje op het verkeerde been. Mijn hart sloeg een keer over / ik hapte naar de lucht / en op een roze wolkje maakte ik een vlucht.

In het laatste woord van het liedje blijkt het om een baritonsaxofoon te gaan. Andere liedjes zijn 'Televisieziek', over het verslaafd zijn aan televisie kijken. Of een liedje over de mobiele telefoon. Een serieuzer liedje is het mooie 'Later'. En zijn niet alleen te horen tijdens een optreden, maar staan ook op cd. In eigen beheer uitgebracht.

De vier blazers staan absoluut niet alleen maar adem te halen en te blazen. De voetjes gaan behoorlijk van de vloer. Het lijkt wel een ingestudeerd dansje. Ook met de lijven wordt er geswingd. Het geeft een speels en vrolijk accent aan de show. De pasjes doen Wilger van Aalst, Judith Risse, Roland Griebels en Yves Bollen min of meer vanzelf. Er zijn maar twee studenten onder de leden, de rest is AIO ergens binnen Wageningen UR. De drummer Lex Oosterveld is zelfs gepromoveerd.

Echte voorbeelden hebben de bandleden niet. Ze luisteren van opera tot Metallica. En ze vinden dat hun muziek niet in een categorie valt. Al kun je ze als Nederska-band typeren. Maar er is ook een pianoballad die over zinloos geweld gaat. "En ook liedjes die nergens over gaan".

Gelijk wordt het lied 'Veter genoemd'.M'n veter zit los / Nu ben ik de klos want m'n veter zit los / M'n veter zit los, m'n veter zit los / Nu ben ik de klos!!

Maar de veters van NoZel zitten niet los. Ze willen veel schrijven, maar vooral veel optredens.

Ester Tol, Foto Guy Ackermans

Re:ageer