Wetenschap - 5 december 2002

Wat een leven: Bierbusje

Wat een leven: Bierbusje

Elke dag rijdt het groene busje door Wageningen, volgeladen met kratten om studenten van nieuw vocht te voorzien. De twee medewerkers van de "Heineken Studenten Service" zijn Jasper Tamboer, student milieuhygi?ne en sinds een maand Hein Klaasen, die dierwetenschappen studeert. In 1998 is in Wageningen de service van start gegaan; door studenten voor studenten. Het idee kwam oorspronkelijk van een stel Groningse studenten, en hier is het overgenomen. "We krijgen nogal eens de vraag van niet-studenten of het niet mogelijk is om toch te bestellen, maar we houden ons bij de oorspronkelijke doelgroep," vertelt Jasper. Ten behoeve van promotie krijgen de studenten jaarlijks een budget om naar eigen inzicht te besteden aan verschillende acties. Hein: "Zo'n vier keer per jaar mogen we zelf iets leuks bedenken om de service wat bekendheid te geven. Het nieuwe voorstel wordt morgen op de post gedaan." Vooral populair blijken de spaarmogelijkheden te zijn. Bij elk kratje bier of fris kunnen de bestellers punten sparen waarmee allerlei kledingstukken en gadgets te verdienen zijn. Inmiddels hebben de jongens zelf al een aardige verzameling bij elkaar gespaard met hun huisgenoten.

Elke dag trekken ze er om vijf uur op uit om de bestellingen rond te brengen. Vandaag moet er een stapel kratjes afgeleverd worden op de Churchillweg. De grootste afnemers zijn studentenhuizen in en rond het centrum van Wageningen. Volgens Jasper is dat "wel lastiger dan flats, want je moet dan met die kratten soms steile trappen op en door nauwe gangetjes manoeuvreren." Het bezorgen bij de sterflats heeft echter ook wat nadelige kanten: de verschillende flats worden nog wel eens met elkaar verward wanneer er even niet goed opgelet wordt. Het is Jasper meerdere malen overkomen dat het afdelingsnummer klopte, maar "we in de verkeerde sterflat stonden. Dan sta je daar met je kratten, die je vervolgens weer mooi terug naar de bus moet brengen."

Het busje staat al volgeladen klaar op een parkeerplaats in het centrum. Omdat er slechts twee zitplaatsen zijn, en ondergetekende vandaag mee mag rijden, neemt Jasper de fiets; wat een service. Het busje is voorzien van een radio en leesvoer, er ligt zowaar - met voorbedachten rade? - een Wb op het dashboard. Via een schoenwinkel, een mooie entree, wordt het veetelershuis "Ad Libitum" van nieuw bier voorzien. Er staat ook een aantal kratten fris achterin de bus, maar "wij hoeven alleen maar 't goeie binnen te hebben, fris is niet nodig," aldus een van de bewoners. De voorraad van afgelopen week is weer doorheen, en zo'n 12 lege kratjes worden het busje ingezet. "Dit huis staat op de derde positie in de klantenlijst, maar hier wordt in tegenstelling tot bij de nummers 1 en 2 echt alleen bier afgenomen," aldus Hein. Er wordt vast even een afspraak voor de volgende week gemaakt, wanneer ook de maandrekening meekomt. De grote portemonnaie mag dus vandaag in de bus blijven. "Normaal wordt er contant betaald,"vertelt Hein, "maar de vaste klanten kunnen op rekening bestellen."De klantenkring blijft duidelijk beperkt tot een bepaalde groep bierdrinkers. "Je kan echt een globale indeling maken als het gaat om de voorkeur voor bepaalde biermerken. Zo krijgen wij weinig bestellingen binnen van Brabanders en studenten uit de Achterhoek." De Wageningse studenten zijn wel bezig met een inhaalrace als het gaat om totaal verbruik: werd hier vorig jaar nog het minst besteld in verhouding tot de acht andere steden waar de service inmiddels ook bestaat, dit jaar is Wageningen een plaats omhoog geschoven. Jasper: "Nu staat Maastricht onderaan. Hebben wij in deze kleine stad toch even een mooie prestatie geleverd!" Over een duidelijke trend wat betreft het drinkgedrag van de Wageningse student is niet te spreken. Hein:"Opvallend was de hoge verkoop voor de zomervakantie. Bij zo'n lang blok van 10 weken heeft een student misschien toch een extra steuntje nodig?"

Het lijkt een leuke manier om wat bij te verdienen. "Het is echt een prima bijbaan, vooral erg flexibel," beamen de twee. En het is verder natuurlijk erg handig om een bus ter beschikking te hebben? "Jazeker," vinden beide heren, "als het een keer regent gaan we mooi daarmee naar college." Jasper springt weer op de fiets, de deuren worden dichtgeslagen en het busje mag weer terug naar z'n plek. Het was een rustig dagje.

Sophie Boland | foto Guy Ackermans

Re:ageer