Organisatie - 12 juni 2015

Warm afscheid voor Van Staalduinen

tekst:
Albert Sikkema

Tijdens een sfeervolle bijeenkomst in de Leeuwenborch nam Laan van Staalduinen op 11 juni afscheid als directeur van de Social Sciences Group. Ze oogste veel lof als energieke probleemoplosser.

<foto: Carlotte Cruijsen>

Op het hoogtepunt van de afscheidsreceptie werd Van Staalduinen door twaalf hoogleraren toegezongen, op de melodie van All my loving van The Beatles. Dat was een mooi eerbetoon, want bij haar start als directeur drie jaar geleden waren er best wel twijfels bij de hoogleraren geweest of de niet-hoogleraar Van Staalduinen het departement Maatschappijwetenschappen wel kon leiden, memoreerde hoogleraar en de kersverse rector Arthur Mol. Maar de positief gestemde, hartelijke en flexibele Laan, die veel ‘lastige dossiers’ had aangepakt, had het respect van de hoogleraren inmiddels gewonnen.

Haar relatie met de raad van bestuur kenmerkte zich door pittige inhoudelijke discussies en goede persoonlijke verhoudingen, bleek uit de praatjes. ‘Ik heb flinke discussies gehad met Aalt Dijkhuizen over de koers van het LEI, maar ik heb altijd het vertrouwen gehad van de raad van bestuur. Zonder dat had ik de klus niet kunnen klaren, want in feite ben je als directeur niet meer dan een plakje kaas tussen twee boterhammen.’ Breukink memoreerde haar succesvolle plan om het LEI weer winstgevend te maken. ‘Laan gaat voor resultaten, maar de sfeer was altijd goed – we hebben zoveel gelachen.’ Mol vertelde dat Van Staalduinen de afgelopen jaren harde onderhandelingen met het bestuur had gevoerd, omdat ze niet nog meer wilde bezuinigen.

Rest de vraag: waarom ging ze nou weg? ‘Ik heb vele reacties gehad op mijn vertrek. Ik heb fantastische verklaringen gehoord, bijvoorbeeld dat ik ruzie heb met de raad van bestuur of dat ik opstap omdat het LEI naar Wageningen moet verhuizen. Allemaal onzin. Het is prachtig wat er hier allemaal gebeurt. Toch denken mensen: iemand gaat niet zomaar weg. Ja dus.’ Elf jaar geleden stapte ze ook op bij Wageningen UR. ‘Ik diende mijn ontslag in bij toenmalig LEI-directeur Vinus Zachariasse. Dat ontslag werd geweigerd, maar hij kreeg mijn brief onmiddellijk weer terug.’ Ze wil niet nog eens vier jaar directeur zijn. ‘Je gaat je twijfels niet met iedereen delen. Ik vertrek met een dubbel gevoel.’

Ze is nu zzp’er – zeezeiler zonder personeel. Zaterdag vertrekt ze op haar boot naar zuid-Engeland. ‘Je wordt geleefd als bestuurder. Ik moet eerst loskomen, anders blijf ik me verantwoordelijk voelen.’


Re:ageer