Student - 22 mei 2008

Walvissen aaien op de Azoren

Met welke Azoreaan Merel den Held ook sprak, iedereen deed even aardig. Al gauw stond er voor haar en studiegenoot Annemiek een biertje op tafel en ze mochten altijd mee-eten. Maar of het genereuze onthaal door de whale watchers altijd gemeend was, betwijfelen de studenten Kust en zee van Van Hall Larenstein Leeuwarden. Ze onderzochten hoe whale watch-bedrijven op de Azoren omgaan met de richtlijnen voor duurzaam toerisme.

nieuws_2186.jpg
‘Ik heb van tevoren even in de atlas gekeken want ik had geen idee waar de Azoren lagen. Wij vlogen naar Ponta Delgada, het hoofdstadje van San Miguel, een van de meest oostelijke eilanden. Van een Portugese medewerker van de Kustvereniging EUCC hadden we een adres gekregen voor een appartement op een kwartiertje van het vliegveld. Binnen een paar uur na aankomst waren we al helemaal onder de pannen.
Ponta Delgada is een vrij arm stadje met extreem vriendelijke inwoners, je wordt overal te eten gevraagd. Er valt niet veel te verdienen op het eiland en het walvistoerisme zorgt voor extra inkomsten, dus overal wordt druk gebouwd. Dat gaat voorlopig goed, al vraag ik me wel af hoeveel toeristen zo’n stadje aankan. Vroeger joegen de eilandbewoners op walvissen, tegenwoordig nemen zij vakantievierders op hun bootjes mee om de walvissen van dichtbij te bekijken. Dat vond ik wel een grappige gedachte. De look out in het kraaiennest doet nog steeds hetzelfde werk, alleen nu voor de toeristen.
In het hoogseizoen varen 28 boten drie keer per dag uit, afgeladen met vooral Scandinaviërs, Nederlanders en Duitsers. Die komen met TUI, een Europese reisgigant. Beducht voor zijn imago heeft de TUI aan de Kustvereniging EUCC gevraagd richtlijnen op te stellen voor duurzaam walvistoerisme. De kustvereniging wilde van ons weten hoe die aanbevelingen over aanvaarroutes en het bewaren van afstand tot walvissen en dolfijnen in de praktijk uitpakken. Door de whale watchers werden wij echter gezien als vertegenwoordigers van de TUI, vandaar dat zij ons zo voorkomend behandelden. Logisch, maar dat bemoeilijkte onze opdracht wel. Iedereen deed vooral zijn uiterste best om bij ons in een goed blaadje te komen.
Over de richtlijnen bestaat veel onduidelijkheid. De plaatselijke overheid heeft in overleg met natuurorganisaties en de whale watchers al regels opgesteld, maar die van de TUI gaan nog een stapje verder. Zij hebben echter verzuimd om de nieuwe richtlijnen goed te communiceren. Daarvoor moet je toch echt stuk voor stuk bij de bedrijven langs. Wij hebben vijftien tochtjes meegemaakt en geconstateerd dat er niet veel van de verordeningen terechtkomt. Toeristen willen walvissen en dolfijnen aaien en dat betekent dat de schippers van dichtbij hard aanvaren om bij een school te komen. Dan gaat iedereen in een wetsuit overboord om tussen de dolfijnen te zwemmen. Dat is wel bizar, dan dobber je in de oceaan met drie kilometer water onder je.’

Re:ageer