Wetenschap - 1 januari 1970

Wageningse landschapsarchitectuur blijft typisch Wagenings

Wageningse landschapsarchitectuur blijft typisch Wagenings


De bijna klassieke lagenbenadering van de Wageningse landschapsarchitectuur
wordt nog steeds hoog ingeschat. De door prof Klaas Kerkstra gepresenteerde
Wageningse plannen voor Midden-Limburg, met de typisch Wageningse analyse
van structuren van water, beplanting, bebouwing en infrastructuur, werden
door coreferent prof Wouter Reh van TU Delft geloofd als een zoektocht naar
een landschappelijk interessant netwerkenlandschap.
Teams van studenten en medewerkers van TU Eindhoven, de Amsterdamse
Academie van Bouwkunst en Wageningen Universiteit presenteerden vrijdag 21
maart in het Gouvernement in Maastricht landschapsontwerpen voor de
zandgronden in het Noord- en Midden-Limburg van 2030. Het ontwerpatelier '3
over 30' werd voor de tweede keer georganiseerd door provincie Limburg. De
presentatie van de plannen was gecombineerd met het afscheid van de
gedeputeerde Jean Bronckers, de drijvende kracht achter het ontwerpatelier,
en dat zorgde voor een grote opkomst van bestuurders groot was, en zelfs
een acte de presence van demissionair staatssecretaris Pieter van Geel.
Opvallend waren de verschillen in aanpak van de drie
landschapsarchitectuurscholen. Prof Donald van Dansik van TU Eindhoven en
zijn team ontwierpen bij het Eiland van Weert vooral vanuit stedelijk
oogpunt, waarbij het landschap ondergeschikt werd aan groenstructuren,
infrastructuurlijnen en stankcirkels rondom varkensbedrijven. Ir Eric
Luiten van de Academie van Bouwkunst en zijn team zochten in het ontwerp
vooral naar de vraag wie de regie voert in de regio. De plannen van
Kerkstra en zijn team waren echt landschappelijk ingestoken, op de
onderliggende structuren van bodem, water, begroeiing, verstedelijking en
infrastructuur. Typisch Wagenings, vond Reh.
De zandgronden in Noord- en Midden-Limburg zijn bijzonder, omdat er veel
speelt. De reconstructie van de intensieve veehouderij moet er vorm
krijgen, maar tegelijkertijd spelen er allerlei stedelijke uitbreidingen,
waterbergingplannen in de Maas en veel infrastructurele plannen. Het gebied
is dan ook onderwerp van een van de negen 'Grote Projecten' uit de
Architectuurnota die de voorganger van Van Geel Rick van der Ploeg in 2000
schreef.
De Wageningse aanpak resulteert volgens Kerkstra in het weer zichtbaar
maken van de vele beekdalen in het gebied, geomorfologische en
hydrologische structuren, bebouwingskernen en infrastructurele knooppunten.
Door het over elkaar leggen van de laag van het watersysteem en die van de
infrastructuur ontstaan volgens Kerkstra 'knoppen' waarmee het
landschapssysteem kan worden geregeld. Bedrijvigheid kan vervolgens
geconcentreerd worden langs kanalen, spoorlijnen en snelwegen,
natuurgebieden kunnen worden opgehangen aan het watersysteem, en stedelijke
uitbreiding kan geconcentreerd plaatsvinden op infrastructurele
knooppunten. |
M.W.

Re:ageer