Organisatie - 4 november 2010

WUR-team wint Groen Wagenings Dictee

Adel verplicht. En dus prolongeerde Drie Hoog Achter, een team van Wageningen UR, de titel tijdens het tweede Groen Wagenings Dictee.

dictee2010.jpg
Het WUR-team, een vijfkoppig gezelschap rondom wetenschapsvoorlichter Jac Niessen, won de wedstrijd voor ploegen. De groep maakte gemiddeld zes fouten. Tweede werd, evenals twee jaar terug, een team van scholengemeenschap Pantarijn met een gemiddelde van ruim zeven fouten. De individuele wedstrijd werd gewonnen door Leidenaar Pieter van Diepen, een min of meer 'professionele' dictee-sporter. Hij maakte geen enkele fout. Tweede werd Piet Aben, de geestelijk vader van Wahobla (de voorloper van Resource) met een fout.
Van Rossem
Het Groen Wagenings Dictee, een initiatief van de bibliotheek en de plaatselijke Lions Club, werd gehouden in de Hof van Wageningen en trok 160 deelnemers. Die kregen een niet al te moeilijke proef voorgeschoteld van de geboren en getogen Wageningse historicus Maarten van Rossem. Het werkstuk werd voorgelezen door Alexander Pechtold, de meest bekende Wageninger van dit moment. Met het dictee werd 12.000 euro ingezameld voor het Hospice Wageningen/Renkum.
Van Rossem componeerde zijn tekst rondom zijn jeugdherinneringen. Zijn vader werkte bij de Plantenziektekundige Dienst. Hij maakte er daarom een echt groen dictee van, alhoewel niet al te moeilijk. Toch werden er gemiddeld zo'n twaalf fouten gemaakt. Hieronder de tekst van het opstel.
Leve de geleedpotigen!
Omdat mijn vader bij de entomologische afdeling van de Plantenziektekundige Dienst werkte, ben ik opgegroeid in Wageningen. Hij deed daar onderzoek naar de gevaren die illegale geleedpotigen mogelijk konden veroorzaken voor landbouw en volksgezondheid. Denk daarbij aan tropische spinnen, meeliftend met bananenboten, aan de gevreesde coloradokever, waarvan de larven ons meest geliefde volksvoedsel wraakzuchtig attaqueerden, of aan de faraomier en de tapijtkever. Mijn vaders wetenschappelijke interesse ging vooral uit naar de sluipwesp, die parasitair opereert. Daarbij was zijn onderzoek primair taxonomisch gericht. De taxonomie betreft, zoals bekend, de biologische nomenclatuur. Tegelijkertijd legde hij een brede collectie aan van hymenoptera, ofwel vliesvleugeligen, en lepidoptera, wellicht beter bekend als vlinders. Ik herinner mij met lichte nostalgie de tientallen platte dozen met koninginnenpages, atalanta's, dagpauwogen en de vaak spectaculaire nachtvlinders, zoals de doodshoofdvlinder die soms uit Afrika komt aanwaaien. Wie met mijn vader wandelde, kreeg niet alleen een lopend college over anders onopgemerkte curieuze insecten en spinnen, maar werd vaak gedwongen de meegedragen flora te gebruiken voor een determineeroefening. Hij was ook een creatieve fabulant, die niet kon laten zijn even nieuwsgierige, als romantische en goedgelovige oudste zoon van alles op de mouw te spelden. Zo beweerde hij dat de betonnen paaltjes langs de weg de graven waren van Romeinse centurions, die gesneuveld waren bij de epische verdediging van de noordelijke limes van het imperium. Hoe spijtig dat dat slechts zijn hersenspinsel was.

Re:ageer