Organisatie - 14 mei 2009

WERKEN MET JE JAS AAN

Om te overleven in Radix moet je volgens sommigen Oost-Indisch doof zijn en oogkleppen op hebben. Bellen zonder iemand te storen lukt bijna nergens, en waar de een zijn jas aantrekt tegen de kou, zou een ander het liefst in zwembroek gaan zitten werken. Niet iedereen is blij met de nieuwbouw van de Plant Sciences Group op Wageningen Campus.

achtergrond_0_213.jpg
achtergrond_0_213.jpg

Foto: Guy Ackermans

Horendol worden ze in Radix van typische Hollandse wolkenluchten. Schijnt de zon, dan zakken de kleurige zonneschermen. Verdwijnt hij achter een grote wolk, dan zoemen ze weer omhoog. En op zonnige maar winderige dagen blijven de schermen omhoog, uit vrees dat ze kapot wapperen. ‘Ik ben een paar weken geleden naar de Gamma gegaan voor een zonnescherm’, vertelt Frank de Ruijter van PRI Agrosysteemkunde op zijn werkkamer. ‘Want anders zie ik niks op mijn beeldscherm.’ Soepel hijst hij een simpele constructie omhoog van een lat, een dekzeil, een projectvlag en paperclips aan twee touwtjes, en haakt ze vast op de grond. ‘Het werkt perfect.’
Even verderop heeft zijn collega Anton Haverkort een elegante zwarte herenparaplu aan zijn beeldscherm getapet tegen te veel zonneschijn. Op zijn bureau staat ook een ventilator. ‘Ik heb hier nooit koude voeten’, lacht hij. Bijna 28 graden was het laatst in deze hoek; je zou haast een zwembroek gaan dragen.
Twee verdiepingen lager zit Govert Trouwborst, promovendus bij de leerstoelgroep Tuinbouwketens, met zijn jas aan in het donker achter zijn bureau op de gang. ‘Wil je even naar de lamp daar zwaaien, dan zie ik weer wat’, zegt hij. Niet dat het veel helpt. De bewegingsmelder reageert, maar omdat hij vlakbij het raam hangt, blijft de lamp op dimstand. De tocht waait nog net de papieren niet van Trouwhorsts bureau, en zijn handen zijn rood van de kou. ‘Het moet hier twintig graden zijn, maar met die wind is het fris.’
Corrie Schomaker van PRI Biometris heeft op haar kamer een mooie schemerlamp gekregen als bijverlichting. ‘Het licht gaat voordurend uit, en dan wordt het hier zo somber.’ Naast haar bureau staat een elektrisch kacheltje, want het is soms wat fris op haar kamer.

KANTOORTUIN
Gebouw en bewoners zijn duidelijk nog niet op elkaar ingespeeld, blijkt ook uit de opmerkingen over het ‘werken op de gang’. Radix is ontworpen voor ‘dynamische werkplekken’, ofwel: niemand heeft een eigen bureau en er zijn kamers voor overleg en werken in stilte. Je ontmoet elkaar zo vaker, is de gedachte, en de vierkante meters worden efficiënter benut. Maar verschillende afdelingen kozen zelf toch voor een inrichting met veel vaste werkplekken en nauwelijks vrije kamers. En dus zijn er mensen die getweeën op een kamer werken, terwijl anderen hele dagen in de open ruimte zitten. Daar is zeker niet iedereen gelukkig mee. ‘Je kunt hier niet zomaar een lang telefoongesprek voeren’, zegt Maaike Wubs, ‘want je hebt steeds het idee dat je mensen stoort.’
Ook secretariaten zijn in de open ruimte beland. Met hoge kasten, planten en lakens proberen ze er nog wat van te maken, maar eigenlijk is het een drama, vinden de dames bij Agrosysteemkunde. Voor henzelf, en voor de mensen om hen heen. ‘Wij bellen de hele dag, en moeten fluisteren aan de telefoon omdat we anders klachten krijgen.’ En een representatieve plek is het volgens de secretaresses ook niet.
Op veel afdelingen is afgesproken om in de open ruimte zachtjes praten, maar als iedereen zit weggedoken achter boekenkasten en de koffie roept, dan vergeet je dat gauw. Promovendus Sander Hogewoning denkt aan een waterpistool tegen luidruchtige collega’s. Vooralsnog blijft hij af en toe een dagje thuis om hard door te kunnen werken.
Onderzoeker Roel Jansen van Wageningen UR Glastuinbouw bevalt het daarentegen wel in de open ruimte. ‘De werksfeer is opener, ik krijg sneller vragen of iemand maakt eens babbeltje. Het is niet goed om als onderzoeker de hele dag in een hokje te zitten. Als ik geconcentreerd werk, hoor ik niks. En de werkplekken om me heen zijn ook niet dagelijks bezet.’ Ook de gepensioneerd onderzoeker Hugo van der Meer kan prima in de kantoortuin uit de voeten. ‘Ik kom uit een groot gezin in een klein huis. Dan leer je je wel concentreren.’
Facility manager Okko Kuiper van PSG heeft voor de groepen het advies iets dynamischer te gaan werken en iets te doen met de bezettingsgraad, zodat meer mensen op verschillende plekken kunnen werken. Sinds de eerste verhuizing in maart kreeg de Facility desk al ruim vijfhonderd opmerkingen over zaken als kabeltjes, verlichting, werkplekopstellingen en kopieerapparaten, waar volgens Kuiper snel op wordt gereageerd.
Aan de klimaatregeling en zonwering wordt nog volop gesleuteld, maakt hij duidelijk. Dat hoort nog bij de oplevering; er is veel contact over met de bouwer. ‘Het kost vaak maanden om een gebouw in te regelen’, zegt Kuiper. ‘Geef het gebouw ook een kans.’

EIGEN BOOMPJE MEE
Dat Plant nog een kale binnentuin heeft komt doordat de directie de offerte voor beplanting te duur vond. Maar er komt nog wel iets, zegt facility manager Okko Kuiper. Ondertussen heeft hoogleraar Jaap Molenaar zelf maar een kastanjeboompje op het binnenterras gezet, dat zijn kinderen hebben opgekweekt. En Bastiaan Meerburg laat stekjes olifantsgras op zijn kamer groeien, voor straks in een betonnen bak.

DIEFSTALGOLFJE
Tien minuten was er niemand in de hoek met werkplekken voor studenten, en prompt waren Julia Wald en Inge Rameijer hun laptops kwijt. Julia, student Kust en zee en Biotechnologie aan Van Hall Larenstein: ‘Ik had nog geen back-ups gemaakt. Gelukkig had ik de dag ervoor veel werk aan mijn begeleider gemaild, maar toch ben ik allerlei onderzoeksmateriaal kwijt.’
Acht gevallen van diefstal zijn er gemeld sinds Radix in maart in gebruik is genomen, aldus facility manager Okko Kuiper. Het gaat om laptops, telefoons, tassen en portemonnees. ‘In het gebouw aan de Marijkeweg hadden we ook last van diefstal, dus nieuw is het niet. Maar het blijft vervelend.’ In september komen ook aan de achterkant van het gebouw toegangspoortjes. Tot die tijd wordt medewerkers gevraagd extra op te letten en niet de deur open te houden voor onbekenden die geen WUR-kaart kunnen laten zien.
Ook Forum kent voor het eerst een klein diefstalgolfje, met vier meldingen in twee maanden.
De secretaresse zit fluisterend te bellen

Re:ageer