Student - 14 mei 2009

WADDENONDERZOEK DOEN IS ‘VET KOUD’

Een groep van 25 eerstejaarsstudenten Kust- en zeemanagement van VHL Leeuwarden vertrok op zaterdag 2 mei vanuit de haven van Harlingen voor een zevendaagse excursie met zeilklipper De Pelikaan. Op de wadden onderzochten ze onder meer de waterkwaliteit, vegetatie, duinen en bodemorganismen. En voelden ze wat de Waddenzee en slaapgebrek kunnen doen met je maag.

De Pelikaan is drooggevallen voor Vlieland, zodat de opvarende VHL-studenten bodemmonsters kunnen nemen.
Het is maandagochtend vijf uur als de ontbijtploeg moeizaam ontwaakt. Schipper Peter ter Laak, getooid met Russische bontmuts, heeft zijn handen alweer om het stuurrad geklemd en zet koers richting Vlieland. Hij is vroeg vertrokken omdat de boot vandaag tussen elf en één uur gaat ‘droogvallen’ voor de kust van het eiland. ‘Dan hebben jullie de mogelijkheid om van het schip te gaan en op de zandbanken onderzoek te doen’, zegt Peter.
Het was gisteren echter een prachtige nacht om buiten op het dek te genieten van de heldere sterrenhemel en de schittering van het maanlicht op de Waddenzee. En van het schouwspel aan de horizon waar rode en blauwe boeilichten streden met het Terschellingse vuurtorenlicht. Geweldig om te zien. Maar zo ontspannen als de studenten zijn gaan slapen, zo gespannen staan ze nu op. De onstuimigheid van de zee is goed te voelen benedendeks, waar het de ontbijtgroep moeite kost om alles op de tafels te zetten en te houden. ‘Zoveel hadden we gisteravond toch niet gedronken’, grapt Marlous Heemstra.
Na het ontbijt vluchten de meeste studenten naar het dek, om te ontsnappen aan de misselijkheid die beneden op de loer ligt. ‘De wind door je haren, het zout op je lippen en het zeewater dat af en toe op je wangen spettert, dat is toch wel het ultieme gevoel’, zegt Tjibbe Stelwagen.
Rond tien uur worden de studenten opgeschrikt door doffe dreunen, veroorzaakt door het schuren van de onderkant van de boot tegen de zandbanken. Een half uur later gaat de zeilklipper niet meer voor- of achteruit. En weer een uur later klimmen de eerste studenten al overboord met de broekspijpen hoog opgerold, aangezien er eerst nog een laagje water staat.
‘Dit is vet koud’, schreeuwt iemand. ‘Wie heeft de sedimentboor meegenomen?’, roept een ander. Begeleiders Angelique Kuiper en Ans Schoorlemmer van VHL Leeuwarden staan er tevreden bij te kijken. ‘Het is geweldig om te zien hoe enthousiast en leergierig de studenten zijn. Ze zijn helemaal in hun element.’

Re:ageer