Student - 29 mei 2008

Vroeg opstaan in Chili

Wennen aan het werkende leven, dat is wat de zevendejaars plantenwetenschappen Geert van Diepen vooral heeft gedaan in Chili. Hij liep er vier maanden stage bij een Nederlands groentenveredelingsbedrijf. Het werk was bijzonder leuk en ook Chili beviel hem goed. Alleen dat vroege opstaan...

‘Mijn eerste twee weken in Chili heb ik een cursus Spaans gevolgd in de hoofdstad Santiago. Toen die twee weken om waren, kwam mijn begeleider, de Nederlandse baas van het bedrijf, me ophalen. Hij bracht me naar mijn gastgezin en het bedrijf waar ik aan de slag ging.
Ook mijn gastfamilie was deels Nederlands: een Nederlandse man, een Chileense vrouw en hun kinderen. Chileense gebruiken overheersten in het huishouden. De familie was super gastvrij en we aten bijvoorbeeld pas om elf uur ’s avonds. Na het avondeten was het standaard gezellig borrelen. Dat was niet altijd te combineren met mijn stage. Ik moest elke dag, soms zes dagen per week, om zes uur opstaan om op tijd op mijn werk te zijn. Dus te vaak doorzakken kon ik me niet veroorloven.
Dat werkritme was echt even wennen. Gelukkig was het werk wel heel leuk. Het bedrijf was bezig met de zaadproductie en rassentesten van koolplanten. Ik heb vooral veel eigen onderzoek gedaan. Met de uitkomsten is het bedrijf ook echt aan de slag gegaan. Het besef dat ik nuttig werk deed, maakte het werk ook leuk.
De Nederlandse werkmentaliteit verschilt wel behoorlijk van de Chileense. Chilenen maken veel meer uren, maar werken naar mijn idee minder efficiënt. Door de relaxte houding van sommige Chilenen in het bedrijf liepen mijn proeven ook wel eens in de soep. Toen ik bijvoorbeeld een benevelingsproef wou doen en ik een hele installatie had aangelegd, de pomp had ingesteld en de computer geprogrammeerd, gebeurde er heel onverwachts niets. Toen bleek dat één van de werknemers aan de pomp had zitten prutsen om zijn auto ermee te wassen. Op dat moment ben je daar aardig pissig over, maar later denk je: ach, het hoort erbij.
Na mijn stage kwam een vriend uit Nederland me opzoeken. Samen hebben we het grootste zwembad ter wereld gecrashed in Algarrobo. Het zwembad is een kilometer lang en je kunt er zelfs op zeilen en windsurfen. En dat terwijl het zwembad maar twintig meter van de zee af ligt. Natuurlijk was het zwembad alleen voor rijke hotelgasten bedoeld, maar de achteringang nemen doet wonderen.’

Re:ageer