Organisatie - 1 januari 1970

Vroeg op voor de eer van de uni

De straten van Wageningen zijn nog uitgestorven als zeven hardlopers op het 5 Meiplein bij elkaar komen voor een training. Wat wil je ook, op vrijdagochtend om half zeven.

Al weken gaat een groepje studenten op dit vroege uur hardlopen, in het donker, in weer en wind. Pas sinds kort is het licht als ze weer terugkomen. Waarom deze opoffering? ‘We willen dit jaar de Batavierenrace winnen met het universiteitsteam. Dit was het enige tijdstip waarop we allemaal konden’, zegt Johannes Roeleveld, student Levensmiddelentechnologie. Wageningen Universiteit won in 1999 en 2000 al eens het universiteitsklassement van de estafetteloop van Nijmegen naar Enschede.
Om met het sterkst mogelijke team aan te treden gingen de mannen, die ook bij studentenatletiekvereniging Tartlétos trainen, een extra ochtend samen trainen. ‘Tot nu toe liep er slechts één keer een vrouw mee die het tempo bijhield’, aldus Johannes. Echt erg vinden de mannen dat niet. ‘Wageningen verliest nooit op de vrouwenetappes. We hebben hier veel voedingsmiepen die goed kunnen hardlopen. Die leven ook gezond’, aldus Jan Roos, op wie de anderen deze ochtend moesten wachten. ‘Ik had een pyjamafeestje gisteren.’
In rustig tempo loopt de groep naar de Veerweg. De eerste tempoversnelling begint onderaan de Westbergweg. Het gaat hard. Op de fiets zijn de lopers bergopwaarts nauwelijks bij te houden. Na zes minuten gaan ze weer rustig draven. De eerste jackjes gaan uit. Dan zetten ze er weer voor een paar minuten flink de sokken in. Alleen Bart laat de versnellingen voor wat ze zijn. De anderen huppelen steeds een stukje terug om hem weer aan te laten sluiten. ‘Hij is nog niet zover, maar hij heeft nog een maand’, is het commentaar.
De vogels fluiten intussen steeds luider en er verschijnen meer auto’s op de weg. Via het bos bij Renkum, restaurant Nol in ’t Bosch en de Diedenweg komt de groep om half acht weer terug bij De Wereld. Daar zitten de hotelgasten net aan het ontbijt. ‘Zo, en dan nu naar huis, een bord Brinta met havermout en rozijnen eten en terug naar bed’, zegt Jan. ‘Herstellen is net zo belangrijk als trainen.’ De anderen voelen zich lekker wakker. ‘De dip komt ’s middags’, weet Johannes.
Op 22 maart, een maand voor de race, wordt na een coopertest de definitieve samenstelling van de groep bepaald. Dan gaan de uitverkorenen een maandje netter leven: weinig drinken en op tijd naar bed. Alles voor de eer van de universiteit. / YdH

Re:ageer