Student - 18 februari 2011

Vrije wil

Wat beslist een student nu eigenlijk zelf? Vanaf het moment dat je kiest voor een opleiding, word je de speelbal van politiek en domme regeltjes.

Bij_de_buren_YK.jpg
Altijd interessant, de discussie over de 'vrije wil'. Deze week berichtte het universiteitsblad Univers over een nieuw schoolboek dat handelt over de alomvattende vraag of wij zelf verantwoordelijk zijn voor onze daden.
Misschien nog interessanter dan de filosofische vraag over de vrije wil, is misschien wel de praktische kant. Immers, men kan mooie biologische en filosofische theorietjes opzetten over hoe het leven en het brein is elkaar steken; het leven blijft toch vooral een praktische aangelegenheid, en hoe de dag er van morgen uitziet, moeten we vooral ondergaan.
En van die praktische kant weten we allemaal wel: nee, die vrije wil bestaat niet. Veertig bier drinken op een avond - hoe graag we het ook willen - lukt gewoon niet. En een one night stand met die leuke studente is nog onrealistischer, omdat zij blijkbaar wel over een vrije wil beschikt. (Of eigenlijk: een vrije niet-wil, met betrekking op jou.)
Deze week werd weer eens goed duidelijk hoe onvrij de wil van de student eigenlijk is. We zijn niets minder dan de deterministische speelbal van de politiek, universiteit en andere bemoeials. Laat ons nou eens rustig studeren!
Maar dat rustig studeren zit er de komende jaren niet meer in. Snel afstuderen moeten we, en in het Utrechts Digitale Universiteitsblad (DUB) lezen we tien maatregelen hoe dat het beste kan. Eigenlijk heel simpel: voer de druk nog wat hoger op. Zo oppert DUB dat de BSA-regel strenger kan en dat het goed is als gehaalde tentamens naar vier jaar vervallen.
Ook rustig wonen hebben we niet in eigen hand. In Groningen geldt een soort studentenhuis-quotum: maximaal 15 procent van een straat mag 'studentenhuis' zijn. Particuliere verhuurders hebben hier echter al jaren schijt aan en meldden hun huis niet bij de gemeente. Maar die laatste heeft op haar beurt nog meer schijt aan de huisbazen en wil dat de studenten vertrekken. En waar al die schijt blijft? Bij  3300 studenten, die wellicht hun 'illegale' kamer kwijt zijn.
Maar soms, heel soms, willen studenten iets en dan lukt het ook. Een boer bijvoorbeeld, zoals de Utrechtse Diergeneeskundestudente Anita wilde. En als de praktische vrije wil bestaat, zou onbeperkt treinreizen met de OV-studentenkaart geen rem op het bestaan moeten zijn. Ook zou je idealiter moeten kunnen slagen voor een tentamen zonder ook maar iets voor de test te hebben geleerd. VoilĂ , de vrije wil bestaat dus toch. Al is 'ie soms wat frauduleus.

Re:ageer