Student - 11 oktober 2007

Vooruitgang verdringt het Wageningengevoel

De nieuwe Wageningen campus is nu een paar weken in gebruik. Maar waar de een vooruitgang en modernisering ziet, ziet de ander het Wageningengevoel verdwijnen. Als gastredacteur en groot aanhanger van dat Wageningengevoel, besloot ik in Forum met studenten te praten over deze tegenstelling.

1412_nieuws.jpg
1412_nieuws.jpg

Foto: Guy Ackermans

Gastredacteur
Mark Blomsma is zesdejaars student Bos- en natuurbeheer en Geo-informatiekunde. Op de veiling ter ere van de feestelijke opening van Forum kocht hij voor vijftig euro het recht om als gastredacteur van Resource een redactievergadering bij te wonen en een artikel te schrijven. Dit is zijn bijdrage.

Wageningen staat in Nederland bekend als de kleine universiteit die er nooit helemaal bij hoort. Juist deze reputatie trekt elk jaar weer studenten aan die een alternatieve kijk op het leven hebben. Nu kom ik zelf uit een dorp en zou mij nooit prettig hebben gevoeld op een grote universiteit. Voor mij was de keuze dan ook snel gemaakt. De kleine locaties zijn wellicht oud, maar er heerst een prettig ons-kent-onssfeertje. Persoonlijke aandacht, kleine groepen en vele specialisaties maken Wageningen tot een universiteit met een eigen karakter.
Toch moet zelfs Wageningen met zijn tijd mee. Forum en Atlas werden gebouwd en vormen samen met Alterra een nieuwe grote campus. Vol trots geopend door de koningin en de premier. Sinds de bekendmaking van de plannen is er echter ook verzet tegen deze herstructurering. Gelukkig hoef ik zelf alleen nog maar een afstudeervak te doen en krijg ik met de hele campus niks meer van doen. Maar zouden zij die hier wel dagelijks moeten ploeteren nog wel tevreden zijn?
Op het podium in het midden van de begane grond van Forum is er meteen een groepje dat opvalt. Vier studenten liggen uitgestrekt op zitzakken en hebben duidelijk tijd over. Tim, eerstejaars Moleculaire levenswetenschappen: 'Ik heb nog niet echt een beeld van het Wageningengevoel.' En wat je niet kent, kan je niet missen. 'Overal in dit gebouw staan wel mooie computers, maar niks doet het goed. Ik kan zelfs geen prullenbak vinden', voegt hij nog toe. Jeroen Bosman, die Biotechnologie studeert, klaagt ook vooral over het gebouw zelf. 'Het is lelijk. Beton. Dat is toch geen life sciences?'
Twee eerstejaars studentes Internationale ontwikkelingsstudies zitten even verderop. Ook hen zegt het Wageningengevoel niet veel. Sophie Kamphuis: 'We kennen niet anders. Je ziet wel veel mensen zo.' Ilse van Dijk heeft wel eens van het Wageningengevoel gehoord: 'Een jongen op mijn afdeling boycot Forum. Hij wil niet naar de campus. Die studeerde juist in Wageningen omdat er geen campus was.'
Aha, het gevoel dat ik zoek bestaat dus nog wel. Met nieuwe moed ga ik op zoek naar ouderejaars. Ik vind een gemengd gezelschap van drie buitenlandse en twee Nederlandse studenten die allen anoniem willen blijven. Bij de twee laatste vind ik wat ik zoek. 'Alles zit nu bij elkaar, dat is wel prettig. Maar ik vond het leuk om in de verschillende gebouwen les te hebben en overal rond te fietsen. Dit gebouw is te groot', zegt de een. 'Mee eens', zegt de ander. Zij gaat nog even door over het gebouw. Ditmaal betreffen de klachten niet het beton, maar slecht ingerichte lokalen.
Het wordt mij langzaamaan duidelijk dat de opstartproblemen in Forum meer leven dan het verdwijnen van het Wageningengevoel. Misschien heb ik me dan toch vergist. Of mijden diegenen die het gevoel missen het Forumgebouw. Maar ik probeer het nog één keer, bij twee jongens die verderop aan een tafel hangen. Aanvankelijk hebben ze 'geen mening', maar ze vragen me wel wat anderen dan te zeggen hadden. Na het aanhoren van mijn praatje komen de tongen alsnog los. Masterstudent Alexander Peeters heeft les in Forum en de Leeuwenborch en vindt dat 'wel prima'. Alleen vindt hij Forum wel druk. 'Je voelt je toch een beetje een nummer.' Gelukkig, denk ik, ben ik niet de enige.
Wageningen Universiteit wil internationale erkenning en een moderne campus verhoogt het aanzien. Ik kan slechts hopen dat de mentaliteit en persoonlijke aandacht hetzelfde blijvan, want daarin ligt juist de kracht van onze universiteit. En voor het Wageningengevoel moet je dan maar even naar Droevendaal lopen. Pas wanneer ze daar alles in een torenflat stoppen ga ik me echt zorgen maken.

Re:ageer