Wetenschap - 1 januari 1970

Vonnis

Vonnis


,,Heren’’, zegt Aalt Dijkhuizen. ,,De zandloper is bijna leeg. Hoe luidt
ons oordeel? Wageningen UR verwacht een uitspraak.’’ De bestuurder gebaart
naar het venster. Buiten leggen werkslieden de laatste hand aan een schavot
dat sterk lijkt op de omgekeerde magneet in het logo van WUR.
Kees van Ast schraapt zijn keel. ,,De onderzoeker die zijn cijfers op een
voetstuk plaatst, verheerlijkt zijn eigen intellect’’, zegt hij. ,,En dat
is zondig.’’
,,Ik hoor nog geen brandstapels knetteren’’, zegt Dijkhuizen. ,,Bert?’’
Net als Van Ast en Dijkhuizen voelt rector Speelman zich zichtbaar
ongemakkelijk. Ongemakkelijk met de zware pij, die als een doodskleed over
zijn lichaam is gedrapeerd? Ongemakkelijk met de jeukende tonsuur op zijn
schedel? Of ongemakkelijk met de situatie? We kunnen er slechts naar
gissen, lezers.
,,Wie kwaad spreekt over de landbouw, die danst met de Plasterk’’, zegt
Speelman na enig nadenken. ,,En wie zich afgeeft met de Plasterk, die doet
kwaad.’’
,,Beter’’, zegt Dijkhuizen.
,,En wie bovendien de geesten der doden oproept, een bokje kookt in de melk
van zijn moeder of waarheidszeggerij praktiseert’’, zegt Van Ast, ,,die
doet allemaal dingen die niet mogen.’’
,,Waarheidszeggerij’’, zegt Dijkhuizen waarderend. ,,Goed gevonden.’’
,,En één zonde is al erg’’, vult Speelman aan. ,,Maar twee zonden is nog
erger. Want twee is meer dan één.’’
,,Maar van die twee is waarheidszeggerij de ergste zonde’’, zegt Van Ast.
,,Want waarheid is des WURs, niet des mans.’’
,,Die verzin je ter plekke, Kees’’, zegt Speelman. ,,Dat staat nergens.’’
,,Maakt niet uit’’, zegt Dijkhuizen. ,,Ik keur hem goed. Ga door.’’

Willem Koert

Re:ageer