Wetenschap - 1 januari 1970

Vive la banane

Vive la banane

Vive la banane


We hebben van alles en nog wat geprobeerd. Eerst is de oude Terlouw van
stal gehaald. Veel heeft het niet geholpen. Een enkeling heeft het na zijn
brede maatschappelijke discussie over genetisch gemodificeerd voedsel, maar
in de populaire media blijven ze het hardnekkig Frankenstein food noemen en
in deftige kranten hebben ze het nog steeds over genetische manipulatie.
Eén ding is zeker de bevolking wil er niet aan. De zegeningen van de echte
wetenschap worden door de massa van ons volk niet gezien en wij van
Wageningen staan in ons hemd, terwijl de Amerikanen en de Australiërs ons
links en rechts inhalen. In Den Haag blijven ze maar zeuren over etiketten
en over biologisch teelt, alsof je daar de honger en de dorst in de wereld
mee oplost. Over Brussel zullen we maar zwijgen. Daar hebben ze wel geld,
maar dat gaat vooral op aan het schrijven van notities in 21 heel vreemde
talen.
Maar er is eindelijk hoop, want de eigenzinnige Fransozen van Montpellier
zijn zich er mee gaan bemoeien. Dat is heel andere koek dan Terlouw en de
Consumentenbond, want geleerde Fransen zijn niet alleen slim, maar ook
sluw. Daarom hebben zij daar, bij de plaatselijke landbouwfaculteit,
besloten om de consument in zijn hart te raken. Want ook in Frankrijk geldt
de leuze dat 'de liefde van de man door de maag gaat' en schaart men zich
achter de slogan 'inzicht, doorzicht en op zijn tijd een banaan' en als het
volk niet op tijd een banaan krijgt dan gaat het morren. Je ziet dat ook
bij onze neven. Een baviaan of een chimpansee zonder banaan is helemaal
nergens. Dat weet iedere oppasser van het apenhuis en dat weten onze
kinderen na een bezoek aan de diergaarde. Daarom hebben de Fransen de
Panama-ziekte van stal gehaald en dat is niet zo maar een smerige
virusinfectie, zoals voetschurft of herpes. Neen, aan de ziekte van Panama
ga je, tenminste als je een banaan bent, dood. Het ergste van alles is dat
niet die vieze bakbananen eraan gaan, maar juist de overheerlijke Cavendish
banaan. De banaan die wij, in het Westen met smaak eten. De banaan die
altijd in de supermarkt voor het grijpen ligt. De banaan die bij jong en
oud geliefd is.
Gelukkig kunnen de Franse geleerden de banaan redden. Niet door te spuiten,
want dat is voor de bananenindustrie veel te duur. Ook niet door ouderwets
te kruisen, want dat duurt jaren eer er weer een smakelijke bananen soort
komt. De oplossing voor onze banaan is, zoals velen hier zeggen, genetische
modificatie.
Daarom moeten wij van Wageningen Universiteit het niet bij de banaan laten.
Wij moeten de Nederlandse consument ook in zijn ziel treffen. Wij moeten
het over de aardappel hebben. Wij moeten zeggen dat gemene aaltjes het
straks onmogelijk maken dat we ons dagelijks portie patat nog kunnen
nuttigen en ook dat onze geleerden van plant, dier en mens de oplossing al
hebben gevonden. Dat komt met chocoladeletters in de Metro, de Spits en de
Telegraaf. Net als toen begint bij ons de victorie bij de aardappel. Kortom
lang leve de gemodificeerde Wageningse aardappel of niet soms.

Kees de Hoog

Re:ageer