Student - 26 september 2011

Verhuizing

Woningzoekende en -vindende eerstejaars, deze is voor jullie.

Blogger_YK.jpg
Gisteren ben ik verhuisd naar de Hoogstraat. De vooruitgang ten opzichte van mijn vorige optrekje omvat een grote woonkamer en dakterras, lage huur, betere bereikbaarheid, twee schildpadden en een tuintijger die op schoot ligt te spinnen als ik dit schrijf. Om dat te bereiken moesten er eerst een aantal drempels worden overwonnen.
1. Het vinden van een kamer. Niet makkelijk, er zijn er namelijk 800 minder dan dat er studenten zijn. Reken op drie maanden jezelf te kijk zetten op hospiteeravonden of drie jaar tevoren inschrijven bij Idealis, dan valt het uiteindelijk mee. Als je heel leuk bent gaat het sneller.
2. Iemand met een auto zo ver krijgen je te verhuizen. Het is kutwerk, dus ineens heeft niemand tijd. Ruim van te voren plannen dus. WSO heeft twee bakfietsen maar aangezien ze stuurloos zijn is het maar de vraag of je er daar een van gecharterd krijgt.
3. Huurcontract ondertekenen bij de huisbaas en inschrijven bij de gemeente. Ik was daar destijds zo laks mee dat ik twee maanden stufi misliep. Maak die fout niet en gebruik je spaargeld voor meubels en bier.
4. Appeltaart bakken voor je nieuwe huisgenoten.
Dit is de vierde keer dat ik binnen Wageningen ben verhuisd dus je zou zeggen dat ik er al wat handigheid in heb gekregen. Echter bleek ik zo onwaarschijnlijk veel zooi te hebben verzameld (een halve kilo vuurwerk, een grote pantoffel voor twee voeten, drie springtouwen, twee skateboards, twee gitaren en een versterker en nog veel meer dingen waar niemand op zit te wachten) die maar net op 20 m2 past maar van zijn lang zal ze leven niet op 10 m2. Toen dat na veel, lang en pijnlijk afstand doen van materiaal met emotionele waarde was gelukt overviel mij een gevoel dat veel woningvindende eerstejaars te wachten staat: een goede start van een nieuw leven.

Re:ageer