Organisatie - 7 juni 2007

Verdient Aalt Dijkhuizen teveel?

Het salaris van Aalt Dijkhuizen is in 2006 met dertig procent gestegen naar ruim drie ton bruto per jaar. De bestuursvoorzitter van Wageningen UR verdient daarmee twee keer zoveel als minister-president Balkenende en verreweg het meest van alle bestuurders van onderwijsinstellingen. Op de lijst van topinkomens in de publieke sector die Intermediair onlangs publiceerde, staat Dijkhuizen op nummer 33. Terecht? Of niet?

199_opinie_0.jpg
Dr. Jacques Vervoort, universitair hoofddocent bij het Laboratorium voor Biochemie
‘Ik schat dat zo’n negentig procent van de mensen die bij Wageningen UR werken hier de wenkbrauwen over fronsen, maar weinigen durven er iets over te zeggen. De ministerraad doet dat wel. Balkenende verdient ongeveer de helft van Dijkhuizen en dat zou de norm moeten zijn volgens onze ministeriele bestuurders.
Er zijn ook geen goede argumenten voor een salarisstijging. Mensen die in het bedrijfsleven werken, zelf iets uit de klei trekken en zelf risico dragen, mogen best veel verdienen. Daar kunnen we niet veel van zeggen. Maar Dijkhuizen krijgt zijn salaris van belastinggeld.
Het is overigens niet alleen Dijkhuizen, ook de rector verdient meer dan Balkenende. Dat is slecht voor de bezieling van de organisatie. Veel mensen werken met hart en ziel voor het onderwijs en onderzoek. Je moet oppassen dat deze personen niet gedemotiveerd raken want zij dragen net zo hard bij aan het goede werk dat wij doen als de bestuurders. Houdt iedereen in ere, niet een selecte groep.’

Prof. Jan Douwe van der Ploeg, hoogleraar Rurale sociologie[img]
‘Het is onbegrijpelijk dat er binnen universiteiten salarissen worden uitgekeerd boven de Balkenende-norm. Zeker als daar geen goede argumenten voor zijn. Als er al bonussen worden uitgekeerd omdat het goed gaat met de organisatie, dan zou iedereen die bonussen moeten krijgen. Want er is niet één persoon verantwoordelijk voor het succes van een organisatie. Dat is iedereen. En omdat de mensen die in de kantine en de schoonmaak werken het beter kunnen gebruiken, zou ik die bonussen aan hen geven.
En als de OR dan echt niet kan tornen aan dit salaris, dan kunnen ze er misschien voor zorgen dat Dijkhuizen deze bonussen in natura krijgt uitbetaald. In de vorm van een koetsje en een kroontje. Een koetsje met een knol ervoor lijkt me toepasselijk.’

Petra Rietberg, mailt een statement van de studentenvakbond WSO en de Progressieve Studenten Fractie[img]
‘De WSO en de PSF vinden het volkomen terecht dat meneer Dijkhuizen meer dan drie ton per jaar opstrijkt. Hij verdient het immers! Niet alleen is hij de op een na grootste econoom van Nederland, maar de verantwoordelijkheid die hij draagt is ook vele malen groter dan, bijvoorbeeld, die van Jan Peter Balkenende. Bovendien verdient hij zijn eigen salaris dubbel en dwars terug met de uitvoering van allerhande bezuinigingen en reorganisaties. Dankzij meneer Dijkhuizen functioneert Wageningen UR als een commercieel bedrijf en daarbij passen ook beloningen als in het bedrijfsleven.
Daarnaast zijn we verheugd dat met deze salarisverhoging uiteindelijk meer geld bij de student terecht komt. Het extra salaris gaat immers voor de helft naar de belasting, waaruit ook studiefinanciering wordt betaald!
We bezinnen ons inmiddels op mogelijke acties om de financiële positie van de altijd bescheiden meneer Dijkhuizen veilig te stellen. We denken onder andere aan een kortingsbon voor het reduktieburo van de WSO en gebruik van de andere faciliteiten. We stellen een jaartje doorbetaald verlof voor en overwegen een collecte ‘Help Aalt de zomer door’.
Wageningen moet nummer één blijven, ook qua salaris voor bestuurders. Investeren in onderwijskwaliteit, duurzaamheid en faciliteiten kan altijd nog!’

‘Marc van der Lee, directeur communicatie bij levensmiddelenbedrijf Vion[img]
‘Aalt Dijkhuizen is van Nutreco overgestapt naar de Wageningen UR toen er nog geen sprake was van een Balkenende-norm. In het algemeen kun je zeggen dat de goede persoon op de juiste plek niet gauw te duur is. Als je kwaliteit wilt, hangt daar een prijskaartje aan. Ergens komt natuurlijk een omslagpunt, waarmee ik niet wil zeggen dat ik dan over Dijkhuizen praat.
Als je praat over miljoenensalarissen, kun je je afvragen of dat nog redelijk is. Misschien moeten we ons in deze discussie afvragen of de minister-president in dit land niet met te weinig geld naar huis gaat. Vion geeft geen waardeoordeel over het salaris van Dijkhuizen. Eén ding is duidelijk: wil je als bedrijf of als kennisinstelling de juiste mens op de juiste plek, dan moet je concurrerend zijn. Wij houden elkaar met zijn allen wat dat betreft een beetje gevangen. Als het salaris van de minister-president als benchmark dient, dan kom je snel in de knel.’

Ir. Staf Depla, Tweede Kamerlid voor de PvdA en alumnus van Wageningen Universiteit[img]
‘Wij vinden dat het salaris van de minister-president het maximum moet zijn. Dat staat ook in het regeerakkoord en dat gaan we uitvoeren. Daarvoor moet de wet veranderd worden. We zijn ook tegen een gouden handdruk in de vorm van een voorschot op het pensioen. Of mijn partijgenoot Margreeth de Boer in de Wageningse raad van toezicht daar mee in heeft moeten stemmen? Tja, dat vraag ik me ook af.’

Lex Veldhuizen, onderhandelaar voor Wageningen UR bij vakbond AbvaKabo
‘Van Dijkhuizens salaris kunnen twee minister-presidenten betaald worden. Het is tijd voor wettelijke normen over topsalarissen in de publieke dienstverlening. Want de remmen zijn los, ook bij de raad van toezicht. De bonussen zijn gebaseerd op het halen van criteria, maar die criteria stellen ze zelf vast. Er is geen enkele democratische grip op. Dit is een slecht voorbeeld voor al die hardwerkende mensen die wél te maken hebben met salarissystemen met een afgebakende top. Het is tijd dat ook de topbestuurders gewoon onder de cao gaan vallen. Want hier begrijpt de buitenwacht niets meer van.’

Re:ageer