Wetenschap - 1 januari 1970

Veilig

Veilig

Veilig

Het is warm vandaag, erg warm. Langzaam, met een aan Indonesië inherente traagheid, komt een onweersbui naderbij. Dit is Wanariset, Kalimantan. Ik ben hier nu een week en ben lichtelijk chagrijnig. Hoopte je op een lekker voorproefje op de zomer, een column vol wuivende palmen, paradijsvogels, mixed fruit juice en oogverblindend mooie meiden, met als toetje nog een rake opmerking over de instabiele politieke situatie hier ter plaatse, forget it

Ik zit hier midden in een gebied dat een jaar geleden voor negentig procent letterlijk in rook is opgegaan. Aan vogels heb ik, behalve magere kippen en musjes, welgeteld al oon kolibrie gezien. Ik snak naar een groot glas koude karnemelk en het mooiste meisje loopt nog altijd ergens daar bij jullie rond. En over die politieke situatie: de dichtstbijzijnde rellen waren in Pontianak, dat is hier meer dan duizend kilometer vandaan en alleen per vliegtuig bereikbaar. Om de boel te relativeren kijk ik intussen een beetje MTV

Gisteravond had ik, onder het genot van een bijzonder goede Chinese maaltijd, een leuk gesprek met twee jongens die al een jaar door Indonesië en omstreken trekken. We kwamen tot de conclusie dat het hier op dit moment waarschijnlijk veiliger dan in Nederland, puur rationeel bekeken. Geen rellen, geen Kosovo. Die oorlog waar Nederland in verwikkeld is, is een van de vreemdste ooit gevoerd. Is een deel van de mensheid eindelijk zo ver gekomen dat ze geen oorlog begint om meer land of olie of wat dan ook, maar om voor vrede te zorgen - en dan is er ineens geen hond die bereid is om zich daarvoor op te offeren. Sterker nog, als er een paar piloten gevangen genomen worden, is het meteen een vreselijk drama

Mensen, misschien is het nog niet helemaal doorgedrongen, maar het is een oorlog hoor! Zo bekeken kleeft er toch op z'n minst enige westerse arrogantie aan het idee dat wij ze vanuit de lucht wel eens even op de knieën zullen krijgen

Tijdens de verkiezingen wordt het hier oon grote heksenketel. Ik was gisteren toevallig in Balikpapan, en Megawati ook. Je had het moeten zien; daarbij vergeleken is Amsterdam, als Ajax de Champions League heeft gewonnen, maar een klein feestje. Een enorme stoet auto's, bussen, vrachtwagens, afgeladen met uitzinnig schreeuwende en juichende mensen, overal rode vlaggen, spandoeken, hoofddoeken, je kunt het zo gek niet bedenken of het is rood... En dan te bedenken dat het nog twee maanden duurt tot de verkiezingen. Tijdens de verkiezingen hier zal het in Nederland waarschijnlijk veel veiliger zijn dan in Indonesië; Kosovo of geen Kosovo

Heb ik de ondernemingsraad er ooit van beschuldigd langzaam en inefficiënt te zijn? Dan neem ik die woorden nu met schaamte terug. Vergeleken bij hoe alles hier gebeurt is het hele LUW-hoofdgebouw oon grote demonstratie van efficiëntie en snelheid

Tja, een beetje een rommelige column deze keer, uit een rommelig land

Re:ageer