Wetenschap - 1 januari 1970

Veelbelovende kraakbeenkweek

Kraakbeen gekweekt op een structuur van netjes gestapelde bundels van afbreekbaar materiaal biedt een veelbelovende oplossing voor de behandeling kraakbeenbeschadigingen.

Dat schrijven dr Jos Malda van de Universiteit Twente en dr Dirk Martens van de Wageningse sectie Proceskunde, in samenwerking met onderzoekers van de Universiteit Utrecht en Isotis Tissue Engineers, in het wetenschappelijke tijdschrift Biomaterials van januari 2005.
Kraakbeen, dat ondermeer in de knie zit, is een weefsel dat van nature nauwelijks herstelt als het beschadigd raakt. Bij beschadigingen tot op het bot treedt wel herstel op, maar het nieuw gevormde kraakbeen is veel zwakker en raakt gemakkelijk opnieuw beschadigd.
Daarom zoeken specialisten naar methoden voor het kweken van kraakbeencellen. Kweek op poreus en afbreekbaar materiaal is dan een optie. Geïsoleerde kraakbeencellen van de patiënt gaan op dragermateriaal nieuw kraakbeen vormen. Daarna kan dit nieuwe kraakbeen, inclusief het dragermateriaal het defect bij de patiënt vullen.
Maar het is de kunst om dragermateriaal met de juiste structuur te maken. In het tijdschrift Biomaterials bevelen de onderzoekers een techniek aan waarbij het biomateriaal een geordende structuur heeft met netjes op elkaar gestapelde bundels, verkregen met een gecomputeriseerde 3D-depositietechniek.
Martens: ‘Het voordeel van de structuur genaakt met de 3D-techniek is de veel opener structuur. Hierdoor is een veel groter deel van de open ruimte goed bereikbaar voor cellen, nutriënten en groeifactoren. Een dergelijke constructie met gestapelde bundels resulteert in meer kraakbeenvorming in vivo, dat wil zeggen als het wordt geïmplanteerd onder de huis van een muis. Dat is veelbelovend, maar moet nog wel getest worden in een relevantere plaats in het menselijk lichaam, namelijk een knie die belast wordt.' / HB

Re:ageer