Wetenschap - 1 januari 1970

Valentijnsdag

Valentijnsdag

Valentijnsdag


Als je door de winkelstraat van Wageningen loopt, dan kan het je niet bijna
niet ontgaan. Jawel, het is weer Valentijnsdag. Cupido voelt zich vast zo
weer gedwongen om in de naam van Valentijn zijn pijlen genadeloos af te
schieten op al die verwondde harten die naar liefde smachten. Toch?
Studenten levensmiddelentechnologie Hanneke en Maaike vinden Valentijnsdag
maar verschrikkelijk flauw en door de commercie bedacht. Hanneke heeft nu
vijf jaar verkering maar haar vriend en zij hebben nog nooit aan
Valentijnsdag gedaan. Maar, vinden de twee studentes, voor mannen is het
eigenlijk een uitstekende uitvinding. ,,Mannen hebben dan geen excuus, ze
kunnen er niet omheen. De rest van het jaar kunnen ze het dan vervolgens
weer vergeten.‘’
In het Wiskundegebouw drommen de studenten biologie zich voor de
drankenautomaat omdat ze onder college wat vocht mogen halen. Vooral de
mannen verwachtten dat ze het druk krijgen op de dag dat Valentijn onthoofd
zou zijn. Vooral de blonde bioloog ziet het al gebeuren. Hij verwacht dat
de postbode, net als vorig jaar, weer postzakken vol komt brengen die hij
dan moet openmaken. De algehele opinie voor het koffieapparaat is dat
Valentijnsdag veel te commercieel is en eigenlijk onnuttig. ,,Zie ik wat
lekkers, dan versier ik haar gelijk wel.’’
Janneke, studente landinrichting en mensacommissaris krijt het dagmenu op
het bord. Ze wil best kwijt dat ze aan iets heel geheims meedoet: de
rozenactie van haar studentenvereniging. Maar dan niet uit hartstocht maar
uit vriendschap. ,,Ik geef een roos aan de vriend van mijn vriendin die in
Litouwen zit. Al weet die vriendin er nog niets van.’’ Wouter Lubberts,
begeledingcommissaris bij de SSR-W heeft eigenhandig de lovebox, rood met
roze hartjes, in elkaar geknutseld. Daar mogen leden voor 1,50 euro een
kaartje met gegevens in stoppen. Een studente voeding en gezondheid komt
een kaartje vragen. Wouter is verheugd. ,,Ik weet vrijwel zeker waar die
heen gaat, ik heb ze laatst zien zoenen op een feest.’’ Maar privacy wordt
niet geschonden, de kaartjes worden nooit opengemaakt. De rozen worden
woensdag op de markt gehaald. Het is de bedoeling dat de rozen met het
kaartje eraan, in de nacht op Valentijnsdag naar het opgegeven adres worden
gebracht. ,,Dan bellen we lekker aan na 12 uur.’’ Wouter juicht toe dat op
deze manier prille liefdes geprikkeld worden. ,,Deze actie moet je zien als
een katalysator voor de perikelen. Als je verliefd bent en de juiste dag
diende zich niet aan, dan is dit de juiste dag.Want het wordt geaccepteerd
en niemand vindt het raar.’’
Wouter herinnert zich ook nog wel rozen op de middelbare school. ,,Dan was
er altijd wel een jongen die een roos of een bos rozen gekregen had. Als
vrienden onder elkaar mocht een ieder daar dan wel even mee over de gang
lopen. Kon je lekker pochen dat je populair was.

Re:ageer