Wetenschap - 1 januari 1970

Valentijn

Valentijn

Valentijn

Ik loop liever een blauwtje dan met eelt op mijn ziel. Dat stond op het kaartje dat derdejaars student Visteelt Herma Klein afgelopen weekend met de Valentijnspost in de bus kreeg. Ik weet wel van wie het is, maar ik vind het lullig om dat verder te vertellen, zegt ze vastbesloten. Doordat iemand zijn emoties toont, stelt ie zich kwetsbaar op. Op het kaartje stond geen naam maar ze kan aan de tekst wel afleiden wie de afzender is. Ik heb een etentje gehad waar hij ook bij was en ik heb een keer met hem gesquasht.

Klein wil wel reageren op de liefdespost maar weet nog niet goed hoe. Huis- en studiegenoot Floor Quirijns zit naast haar aan de lunchtafel en vindt dat Klein wel iets moet doen. Tja, hij weet natuurlijk ook wel dat jij weet dat hij het geschreven heeft.

Quirijns zelf heeft dit jaar maar liefst twee kaartjes ontvangen. Een van haar vriendin en een van een negentienjarige aanbidder. Het is ieder jaar weer spannend of je wat krijgt. Meestal ontstaan er van die ingewikkelde situaties. Ik ben op dit moment niet verliefd, dus moet ik iemand teleurstellen. Ik heb alleen geen flauw idee wie het is. Met een bedenkelijke blik probeert ze in haar geheugen negentienjarige jongens op te graven, zonder resultaat

Op dat moment komt huisgenoot Hildo Haenen de keuken binnenlopen. Hij is net terug van een vakantie in de Dominicaanse Republiek en heeft daar zijn huidige vriendin leren kennen. Een dag voor Valentijn vertrok zijn vliegtuig terug naar Nederland. Om die reden hebben ze Valentijn een dagje eerder gevierd. Trots laat hij twee grote foto's van haar zien. Hij heeft haar luxueuze lingerie gegeven. Op de vraag welke kleur het setje heeft, antwoordt hij doodleuk: Een zwart, een wit, een groen en een heel mooi beige setje. Om zijn jaloerse huisgenoten wat gerust te stellen: Het is daar allemaal wat goedkoper.

In de keuken van afdeling 1A van studentenflat de Rijnsteeg vertelt David Thelen zijn visie op Valentijn. Als je een kaartje krijgt zonder afzender is dat flink kut. Je gaat allerlei rare dingen doen tegenover mensen van wie je denkt dat het kaartje afkomstig is en dan blijkt achteraf dat je het helemaal fout had. Het is natuurlijk wel lekker egotrippen als je een kaartje krijgt, voegt hij er snel aan toe. De postbode heeft het dit jaar echter af laten weten. Volgens Thelen heeft geen van zijn zeventien afdelingsgenoten Valentijnspost gehad. En dat terwijl we hoopten op een hele brievenbus vol.

Op de Haarweg staan Joost Voorhuijzen en Sander van der Ploeg met elkaar te praten. Ze hebben beiden geen Valentijnspost gestuurd en alleen Van der Ploeg heeft wat gekregen, zij het niet anoniem. Het was van een meisje dat ik al een paar keer heb gezien. Ze had haar telefoonnummer ook nog op het kaartje gezet. Zelf kaartjes sturen doe ik niet; dan ga ik liever zelf even langs. Voorhuijzen snapt waarom: Welk lichamelijk genot brengt een simpel kaartje nou met zich mee?

Van der Ploeg ergert zich aan het feit dat kaartjes sturen alleen met Valentijn moet. Van mij mogen ze het afschaffen. Daar is Voorhuijzen het echter niet mee eens. Het is een perfecte dag om iemand de liefde te verklaren. Alleen jammer dat dat dan maar oon keer per jaar kan. Stel dat je net in april verliefd wordt.

Het grote nadeel van Valentijn vindt Voorhuijzen de commercie waarmee het feest is omgeven. Het is bull-shit en veel te Amerikaans. Je gaat je bijna verplicht voelen een groot cadeau te kopen. Zijn net die dure kerstdagen achter de rug, komt Valentijn er alweer aan. ,,Ach, besluit hij. Misschien is oon keer per jaar Valentijn dan toch wel genoeg. Je moet gewoon mazzel hebben dat je op het juiste tijdstip verliefd wordt. M.V

Re:ageer