Wetenschap - 21 juni 2001

Vakantie

Vakantie

Het uitzicht is vrij vlak en weids. In dit landschap vormen de boerderijen als het ware eilanden in een onafzienbare zee. Iedere boerderij is omzoomd met bomen, die functioneren als windbreker. Daarnaast zijn de wat oudere boerderijen voorzien van een gracht, ooit noodzakelijk vanwege het gebrek aan bluswater. Kenmerkend voor deze streek zijn ook de eeuwenoude dorpjes, met (bijna) even oude kerken, vrijwel allemaal gelegen op een wierde, Gronings voor terp.

Pieter de Wolf, vijfdejaars student Plantenteeltwetenschappen, heeft in deze omgeving alvast een voorschotje genomen op zijn vakantie. In mei is hij een weekje op een boerderij in Houwerzijl, in Noordwest-Groningen, geweest om daar aardappels te poten. "Natuurlijk is het hard werken, maar het voelt voor mij meer als vakantie. Je bent het hele jaar bezig met denken en regelen en als dat dan een weekje niet hoeft... Ik ontspan trouwens ook meer van werken dan van een week lang luieren. Daar word ik pas ?cht moe van."

Drie jaar geleden kwam De Wolf voor het eerst op de boerderij. Voor een vak van zijn studie, dat in het nieuwe studieprogramma -helaas, aldus De Wolf - niet meer terug te vinden is, liep hij drie weken lang op de boerderij mee. Op de plaats waar zich nu het pootgoedbedrijf bevindt, stond in de middeleeuwen al een boerderij. Rond 1850 begon het bedrijf te groeien. De toenmalige eigenaar kocht er steeds meer grond bij en bouwde tenslotte een kolossaal huis met grote schuren. Een tiental jaar later ging het bedrijf echter failliet en kwam uiteindelijk door vererving in het bezit van een excentrieke, vrijgezelle man. Hij heeft rond het huis verschillende soorten bomen geplant, die hij meenam van zijn reizen. Hierdoor heeft het bedrijf nu een verhoogde landschappelijke waarde. Ruim vijf jaar geleden kwam het bedrijf in bezit van de broeders Van der Spek. Ze hebben nu in totaal ongeveer honderd hectare grond met daarop pootaardappelen, suikerbieten, graszaad, wintertarwe en zomergerst. De Wolf: "Als je het leven daar een beetje hebt meegemaakt, ben je benieuwd hoe het verder gaat. Er waren toen al veel plannen en het is leuk om nu, drie jaar later, te zien wat er allemaal veranderd is."

De Wolf woonde bij de boer en zijn gezin in huis en dat beviel erg goed. "Sommige medestudenten reisden heen en weer. Dan leer je maar ??n kant kennen, die van het werk. Je spreekt alleen de man. Nu heb ik wat familie ontmoet, ging eens mee naar de kerk. Het klikte ook wel goed. Ik heb nog steeds regelmatig contact, ik bel ze af en toe op. Daarom kon ik nu ook makkelijk een weekje komen werken."

Een weekje op de boerderij is echt een aanrader, maar je moet wel ervaring of feeling hebben. "Zo'n boer heeft natuurlijk geen zin om jou voor die ene week te leren tractorrijden. En je moet ook een beetje aanvoelen wat hij van je wil." Toen hij er voor het eerst was, werd De Wolf ook een beetje uitgeprobeerd. "Het idee leeft heel erg dat een Wageninger niks kan met een praktijkprobleem. Nu heb ik een agrarische achtergrond, dus het ging gelukkig goed."

Ook voor zijn studie was het werken en 'stagelopen' een goede ervaring. De Wolf: "Ik heb geen illusie om boer te worden. Daar heb je veel te veel geld voor nodig. Ik heb tijdens die paar weken w?l ontdekt waar mijn interessegebieden liggen, namelijk bij bedrijfssystemen. En ik heb mijn draai gevonden binnen de studie. Ik zie mijzelf wel ergens tussen praktijk en onderzoek zitten, op het randje van Wageningen. Misschien zoiets als bedrijfsvoorlichting of advisering. Kennis van de praktijk is dan heel goed. Je leert bijvoorbeeld dat de oplossingen die je naar aanleiding van je onderzoek aandraagt, niet voor alle bedrijven hoeven te werken. Dat is wel de houding van veel onderzoekers, daarom worden er uit goed onderzoek ook zo weinig toepassingen gehaald. Ik heb wel het idee dat dat aan het veranderen is, zeker in Wageningen. Maar je leert het toch pas als je het zelf ziet."

Clarieke Hidden, foto Guy Ackermans

Re:ageer