Student - 29 januari 2009

VLUCHTEN VOOR DE DRILBOREN

Bij de draaideur van de Bornsesteeg is het opvallend druk voor een vroege vrijdagochtend. Studenten die normaal gesproken op dit tijdstip hun kater uitslapen, lopen de studentenflat uit op weg naar Forum. Enhoe hoger je de trap oploopt, hoe oorverdovender de herrie is die hen verjaagt. Er wordt geklust in de Bornsesteeg.

Op afdeling 6A zijn twee bouwvakkers een keuken aan het installeren. Zijn zij de bron van het doordringende gedril? ‘Nee, dat komt van die werklui op de balkons.’ Op 6B komt Prosper net wezenloos de gang opsloffen. Net wakker en nog lang niet uitgerust. ‘Er is te veel herrie!’, roept hij boven het lawaai uit. ‘Ik krijg zo niet genoeg slaap, want het begint al om acht uur in de ochtend. En ik wist wel dat er aan de flat gewerkt zou worden, maar niet dat het zoveel kabaal zou veroorzaken.’
Op de zevende verdieping staat Nashiru ondertussen al klaar bij de lift om naar Forum te vluchten. ‘Ik ben zo min mogelijk in mijn kamer want het is onmogelijk om daar te rusten of studeren.’
Dat is vooral de schuld van de mannen die opdracht hebben om de galerijvloeren te renoveren. Met grote drilboren gaan ze het oude beton op de balkons te lijf, terwijl collega’s met volle kruiwagens het puin naar beneden brengen. Adrian is één van hen, en hij vindt de herrie die hij voortbrengt ‘wel meevallen’. Hij heeft zelfs niet altijd zijn oorbeschermers op tijdens het boren. En er zijn ook bewoners die het allemaal wel mee vinden vallen. ‘Ik heb geen problemen met de herrie. Ik word er niet wakker van en het duurt maar kort, dus het is prima’, zegt Edson.
Een alternatief om de herrie en de bouwvakkers te ontsnappen wordt op de twaalfde gegeven. ‘Vlucht naar de douche als het geluid je te veel wordt en houdt vooral je gordijnen dicht’ aldus Ye. En 9C heeft een oplossing gevonden voor weer een ander probleem. De bewoners hebben een vol pak Dubbelfris kiwi-limoen tussen de deur en het kozijn gezet. Langzaam sijpelt het sap uit het pak. ‘Maar dan knalt de deur tenminste niet zo hard dicht als de bouwvakkers in- en uitlopen’, zegt Ma Rema.

Re:ageer