Student - 4 juni 2009

VERGELDING

nieuws_3333.jpg
Sultan heeft me nog nooit uitgescholden en ik durf te wedden dat hij nog nooit een woord over mij geroddeld heeft. Het is een feit dat hij altijd vrolijk op me staat te wachten als ik thuiskom en dat hij er nooit met mijn vriendin vandoor zou gaan. Sultan is vanzelfsprekend de trouwste vriend die ik heb en ooit heb gehad.
Toen Sultan nog een kleine Dalmatiër was, was hij letterlijk een magneet die mooie meisjes aantrok. Tijdens het wandelen kwam er om de vijf minuten wel weer een lekker ding naar me toe die vroeg of ze mijn puppy mocht aaien. Ze bukten zich dan allemaal in de meest sexy posities. Als ik geluk had kon ik soms een stukje tepel zien.
Nu is Sultan volwassen. Hij heeft grote ballen en hij kan ook grommen. Hij vormt een belangrijk deel van mijn imago. Als ik met hem ga wandelen loop ik expres even langs het Forum met opgeheven kin en vooruitgestoken borst, zodat iedereen kan zien hoe stoer ik ben. Zonder Sultan ben ik niet mezelf en voel ik mij als een blote kerel zonder piemel op een drukbezocht naaktstrand.
Naast mijn verschillende tepelobservaties en een belangrijk deel van mijn imago, heb ik ook mijn huidige vriendin aan Sultan te danken. Op onze eerste date liet ik haar de kunstjes zien die ik Sultan had geleerd. Bij de standaardkunstjes ‘zit’ en ‘af’ keek ze nogal teleurgesteld, maar toen Sultan zijn special trick de high five uitvoerde, begon ze mij meteen zwoel te zoenen.
Wat krijgt Sultan van mij terug als dank voor zijn trouwe daden? Elke dag gooi ik dezelfde walgelijke, droge hondenbrokken in zijn vieze voerbakje en loop ik precies hetzelfde, saaie rondje met hem. Als hij een lekker teefje ziet en hij eindelijk op het punt staat zijn maagdelijkheid te verliezen, kom ik hem aanlijnen. Vanmorgen, na vier jaar als een hond behandeld te zijn, liet Sultan zien dat hij mijn ondankbare gedrag zat was.
Hij besloot uit protest, terwijl ik lag te slapen, zijn vieze brokken via zijn anus in een diarreeachtige substantie door mijn hele kamer te sproeien. Terwijl ik, misselijk van de stank, de diarree van mijn tapijt aan het schrapen was, stond Sultan genietend toe te kijken. Sultan, ik hoop dat we nu weer quitte staan…

Re:ageer