Student - 20 november 2008

VELDSLAG

nieuws_2641.jpg
nieuws_2641.jpg

Foto: .

Laatst had ik een weekend vrij. Geen feest, rugby afgelast, helemaal niets. En ik weet wel dat feesten en rugby in de categorie vrijetijdsbesteding vallen, maar het is toch een verplichting. Natuurlijk kies je er zelf voor een sport te gaan doen, maar een mens heeft niet alle weekeinden evenveel puf.
Wat feesten betreft: dat hangt helemaal van jezelf af, maar een zekere vorm van groepsdruk en het handhaven van de sociale status binnen die groep spelen zeker een rol bij het maken van de keuze: ja of nee. Of, in andere woorden, je wil niet dat je vrienden denken dat je een saaie lul aan het worden bent.
Maar goed, ik had dus een weekend vrij. Twee vrije dagen die ik helemaal niet gebruiken kan, want behalve rugby en bier drinken heb ik eigenlijk niet zoveel wat mij bezighoudt. Gelukkig woon ik op een oude boerderij en daar is altijd wel wat te doen.
Met behulp van een bijl, twee zagen en een bevriende hakfetisjist werd er die zaterdag korte metten gemaakt met een decennium achterstallig snoeiwerk. Een muur van hazelaars, die ons al jaren van uitzicht en zonsopgang beroofde, is gereduceerd tot vijf zielige stronkjes op een rij en twee stapels afgezaagde takken ter grootte van een dood nijlpaard.
Het klinkt nu misschien of ik plezier beleefde aan deze vernietigingen, en dat is ook zo. Iedere stronk en tak die je omhakt of doorzaagt is een gevecht, en na de veldslag mag je als generaal nog even op de verslagen vijand neerkijken. Jammer genoeg komt na omhakken altijd opruimen. En bij gebrek aan een hakselaar betekent dit verzagen en bladeren harken. Dat laatste is niet mijn favoriet, en het eerste is zijn charme ook een beetje kwijt wanneer de takken niet meer van grote hoogte op de grond kletteren. Bovendien ben je bij het verzagen niet klaar met een zaagsnede aan de onderkant van de tak, maar moet dat kreng in tien stukken.
Waar het uiteindelijk dus op neerkomt is dat ik er met één vrije zaterdag voor gezorgd heb dat ik de komende zes maanden geen enkel weekend meer niets te doen heb. Wel fijn dat het nogalkansloze besef ‘behalve rugby en bier drinken, heb ik eigenlijk niet zoveel wat mij bezighoudt’, nu niet meer opgaat.

Re:ageer