Organisatie - 24 april 2008

Uitermate onbeleefd

‘Ik wil er graag franse frietjes bij’, zegt Wim van Vierssen.
‘Met mayonaise?’, informeert de ober.
Van Vierssen knikt en doet zijn mond open om ‘ja’ te zeggen. Maar Aalt Dijkhuizen is hem voor. ‘Wim belieft geen mayonaise’, zegt de leider der leiders ferm. ‘Mayonaise is slecht voor Wim.’
De ober kijkt Dijkhuizen en Van Vierssen beurtelings aan. Van Vierssen slaat zijn ogen neer, en staart ongemakkelijk naar zijn bord.
‘Zeg maar tegen die knul dat je ook geen frietjes neemt’, zegt Dijkhuizen tegen Van Vierssen. ‘Gewone gekookte aardappeltjes zijn veel gezonder.’
‘Aalt’, zegt Van Vierssen smekend. ‘Alsjeblieft…’
‘Zullen we maar frietjes doen?’, vraagt de ober.
Dijkhuizen kijkt op, en werpt de gerant een blik toe waardoor het bestek op de tafels gaat rinkelen. Met een gebaar dat emotie verraadt vouwt de bestuurder zijn servet tot een prop ineen.
‘De bediening is hier uitermate onbeleefd, Wim’, zegt Dijkhuizen. ‘Ik neem aan dat je de directie wilt spreken.’
‘Aalt’, probeert Van Vierssen. ‘Dit is misschien niet het moment…’
‘Wim, Wim, Wim’, zegt Dijkhuizen hoofdschuddend. ‘Wanneer leer je nou dat je voor jezelf moet opkomen?’
‘Het spijt me’, zegt Van Vierssen.
‘Daar moet je aan werken, hoor’, zegt Dijkhuizen. ‘In je nieuwe baan. Als je niet voor jezelf opkomt, nemen de mensen een loopje met je. In je gezicht zeggen ze ja en amen, maar achter je rug lachen ze je uit.’
Van Vierssen gebaart naar de ober dat hij kan gaan.
‘Een leider moet respect afdwingen’, zegt Dijkhuizen. ‘Da’s belangrijk.’
‘Respect is heel belangrijk’, beaamt Van Vierssen.
‘Daarover zijn we het dan eens’, zegt Dijkhuizen.
Over de tafel kijken de twee mannen elkaar aan.
‘Wim’, vraagt Dijkhuizen. ‘Zeg nou eens eerlijk. Waarom ga je weg?’

Re:ageer