Organisatie - 17 januari 2008

Trots

In zijn nieuwjaarsbrief schreef Aalt Dijkhuizen dat we trots mogen zijn op onze organisatie. Dat viel me op, omdat ik kort daarvoor op een receptie een gesprek had gevoerd over trots. Ik had tegen een collega gezegd dat ik wel trots was op Forum, en hij reageerde mild verbaasd: dat hoor je niet zo vaak, dat iemand trots is.
Waarom eigenlijk? Wat is trots? Het heeft te maken met bewondering. Je kunt trots zijn op jezelf, of op een groep waartoe je behoort. Trots is een groepversterkende emotie. Wie is er niet trots op zijn kinderen? Je collega’s wordt al moeilijker, want de jaloezie ligt op de loer. Je baas is al helemaal moeilijk. Voor een Nederlander dan. Mijn Chinese collega snapt er niets van dat wij onze grote baas niet bewonderen; er komen immers meer aanmeldingen? Maar ja, wij Nederlanders zijn bang voor hovaardij. We zijn eerder jaloers dan trots. Dat is de keerzijde van onze platte samenleving die individuele ontplooiing combineert met inschikkelijkheid en het recht van de zwakke.
Als we trots zijn op onszelf dan zijn we dat heel stilletjes. Zijn we trots op een ander dan kunnen we dat ook niet zeggen, anders zijn we schijnheilige slijmerds. Trots op Nederland? In deze formule betekent trots vooral: samen strijdbaar tegen wie onze groep zou willen bedreigen. Gevaarlijk voor de lieve vrede.
Maar goed, ik ben toch heus trots op het Forumgebouw, al moet je te lang op de lift wachten en al staat de fietsenstalling steeds vol. Ik ben trots op iets waar ik zelf geen donder aan heb bijgedragen. Het mag van de baas, zal ik maar zeggen. / Gert Jan Hofstede

PS: Ook ben ik er trots op dat ik op deze plek af en toe iets mag schrijven voor u, en ik hoop uw vertrouwen waard te zijn.

Re:ageer