Student - 15 december 2011

Thee en koekjes bij H14

Een doordeweekse winteravond in ons favoriete studentenhuis H14. In de keuken staat een kerstboom en de kerst-cd van Jantje Smit staat op. Aveee Marihiaa klinkt het. Er hangt een blauwe walm van aangekoekt eten. JJ kijkt een film. Mohamad schuift een vegetarische lasagne in de oven.

24-Herenstraat.jpg


'We missen Heleen enorm', begint Mohamad. 'Niet alleen omdat ze zo goed kon feesten, maar ze zorgde ook voor goede gesprekken. Ze nam bijna elke dag koekjes mee en ik zette de thee. Het liefst Goed Humeur-thee.' Ook is het Flodder-ritueel verbroken. Elke dag tussen zes en zeven keken ze met een groepje twee afleveringen Flodder. Nu is daar de klad in gekomen.
De kerstboom staat, met een blond poppenhoofd als piek. 'Ja, ja, blonds on top', glimlacht JJ. Hij ziet er wat uitgeblust uit. Sinds kort heeft hij een baan als consultant, maar hij werkt ook nog aan zijn scriptie. 'Het was de bedoeling om daar al mee klaar te zijn, ik had zelfs twee weken extra. Maar het is niet gelukt. Nu doe ik dat ernaast.' Toch vindt JJ zijn werk geweldig. Vooral de extra 'benefits'. 'Ik kan met zelfvertrouwen mijn pinpas door de automaat halen', zegt hij blij. 'En ik heb een laptop van de zaak en een leaseauto.' Is die goed voor je ego? 'Ehm, hij is perfect voor in de stad.'
1250 vrienden
Mohammed en JJ dromen nog even na over hun huisfeest van vorige maand, de African Party. Ze hadden expres geen reclame gemaakt via Facebook. Met inmiddels 1250 vrienden zou het misschien te druk zijn geworden. JJ stond in militaire outfit achter de draaitafels. 'Hoe vond je de muziek?', vraagt hij trots. Mohamad was vooral blij met de feestgangers. 'We hadden flink versierd, maar de gasten hadden zich ook mooi verkleed. De sfeer was heel open, iedereen praatte met elkaar.'
Net als de lasagne uit de oven komt, stapt Henrique de keuken binnen. De Portugese PhD-er woont inmiddels zes jaar in Ne­derland, waarvan vier in Wageningen. 'Het is hier gezellig klein, en dat gaat soms ten koste van je privacy.' Hij vindt heerlijk om in H14 zijn eigen plek te hebben waar hij even alleen kan zijn. 'Maar als ik wil kan ik ook in de kamer komen zitten en kletsen met huisgenoten.'
Dutch Dream
Henrique vertelt honderduit over het leven in Nederland. Hij voelt zich thuis, maar hij blijft wel een echte Portugees. 'Dat merk ik sinds ik hier woon. Ik ga graag om met andere Portugezen. Gewoon mijn eigen taal spreken en het hebben over het land dat ik zo mis.'
JJ herkent dat gevoel, want toen hij in Amerika zat gebeurde hetzelfde. 'Je zit samen met mensen die vaag wat dingen weten van je land, Heineken, Máxima, Koninginnedag en softdrugs. Je vertelt meer over je thuis en dan voel je je daar ook trots over.'
Mohammed, die met zijn Marokkaanse ouders opgroeide in België, herkent het niet. 'Als ik kon kiezen voor een Europees paspoort dan zou ik dat doen', zegt hij. 'Liever dan een Belgisch of een Marokkaans.' Hij wil graag in Nederland blijven na zijn studie. 'Ik geloof dat een Dutch dream bestaat. Je studeert, je werkt hard en dan kun je alles worden. Iedereen kan de microfoon pakken en zijn zegje doen. Vinden mensen het niks, dan zeggen ze dat. Maar je krijgt een eerlijke kans.'
Henrique wil ook blijven, en is op zoek naar een baan. Hij vindt dat studeren in het buitenland bruggen slaat tussen mensen. 'Het draagt bij tot wereldburgerschap.' De lasagne is inmiddels op, en de thee is koud. Henrique verdwijnt naar zijn kamer. JJ's film is afge­lopen en hij gaat snel slapen en Moha­mad belt nog even zijn vriendin. Een gewone doordeweekse avond.

Re:ageer