Wetenschap - 28 februari 2002

The Killer Bananazz

The Killer Bananazz

Volgens eigen zeggen zijn ze wereldberoemd in heel Midden-Nederland. Hun streven is spelen op Lowlands, maar het hoofddoel is gewoon lekker spelen, 'als het feestje maar leuk is!'

Onlangs namen ze in de machinekamer van het oude zwembad tegenover de Rustenburg, gedurende een week hun eerste eigen album op: Riptide. Tot de 'grote roem' komt, zijn ze echter hartstikke blij met een vochtig en beschimmeld keldertje aan de Wilhelminaweg, waar ze elke week oefenen.

'Ze' zijn Alexander Tabak, Eef Baerends, Remco de Kluizenaar, Nigel Stapleton en Yoran van Boheemen, allen studenten of oud-studenten van de universiteit. Samen vormen ze de surfband The Killer Bananazz. Eind 1998 begonnen Baerends en Tabak voor het eerst samen te spelen. Al snel voegden anderen zich bij het gezelschap en begon het idee van een band te groeien. Een naam moest nog gevonden worden. Baerends: "Als jij kunt vertellen wat de naam betekent, mag je het zeggen. We waren al veel te lang aan het brainstormen toen we eindelijk op Killer Bananazz kwamen. Het heeft niet echt betekenis, het ligt gewoon wel lekker in het oorsmeer." De Kluizenaar: "Eigenlijk waren we pas na het eerste optreden een band. Dat optreden was wel redelijk spannend, want we hadden maar zes nummers die totaal veertien minuten speeltijd opleverden. Terwijl we een half uur moesten spelen. Hebben we alles maar twee keer gespeeld. Niemand die het door had."

The Killer Bananazz spelen surf. Een stijl die zich volgens Tabak onderscheidt door het 'natte' geluid: duidelijke gitaarsolo's met veel galm en trillingen. Ook kenmerkend voor surf is dat er niet bij gezongen wordt. Sinds de film Pulp Fiction, waar het bekende eerste nummer een surfplaatje is, is de muziekstijl met een revival bezig. De Kluizenaar: "Tegenwoordig wordt de muziek vaak onder spannende sc?nes in films en tv-programma's gemixt. Pas hoorde ik het nog bij een achtervolgingssc?ne in James Bond. Het is namelijk spannende muziek, waarbij het lijkt alsof het twee toeren te snel wordt gedraaid."

De eerste optredens bestonden vooral uit covers van oude surfbands. Op zich niet vervelend voor de luisteraar omdat de nummers vaak zo oud zijn dat bijna niemand ze meer kent, terwijl ze voor de liefhebber juist een feest van herkenning zijn, zoals Baerends het uitdrukt. Na verloop van tijd voegde de band ook eigen nummers toe, en wel met zang, om het allemaal wat minder zwaar te maken, en trompet, het eigen geluid van The Killer Bananazz.

De Kluizenaar: "Onze eerste optredens waren voornamelijk op kraakfeestjes door het land. Vaak beginnen we met wat bekendere nummers, voor een knallend begin, waarna we eigen werk spelen. Maar vaak bleken onze nummers het populairst. Zo hebben we een nummer dat we in twee minuten in elkaar hebben gedraaid, maar dat steeds weer de knaller van de avond is." Inmiddels begint de band ook binnen het surfcircuit wat naamsbekendheid te krijgen, waardoor ze steeds vaker op speciale surffeestjes worden uitgenodigd. Hoogtepunt was tot nu toe echter het bevrijdingsfestival, op het Kabaal am Gemaal-podium. Baerends: "We hadden de drukste act. Er stonden evenveel mensen 's avonds bij de hoofdact, als 's middags bij ons. Natuurlijk hadden we wel wat mazzel met het publiek. Al onze Wageningse vriendjes waren er."

Het internet speelt een belangrijke rol bij het krijgen van naamsbekendheid. "Het lult zicht rond", volgens De Kluizenaar. "Je verkoopt wat demo's via internet, mensen luisteren ernaar en je wordt uitgenodigd om te spelen." Ook internationale contacten worden op die manier opgedaan. Zo mogen ze tot hun fans een Franse dj rekenen, die hun muziek draait op zijn radiozender.

Het nieuwste project is het net geproduceerde album Riptide. Er heeft heel wat tijd ingezeten. De Kluizenaar: "Het is de kick dat veel mensen je kunnen horen. Je hebt je nummers vastgelegd. Ik vind het wel ruig om te bedenken dat we nu in huiskamers klinken."

De opbrengst gaat vooralsnog in de pot. Misschien dat ze in de toekomst nog eens een echte studio in kunnen duiken. Het belangrijkste blijft echter het plezier. De Kluizenaar: "Wie weet staan we over twee jaar op Lowlands en denken we: is dit het nou? Het leukste zijn gewoon feestjes met hele blije mensen, waarbij iedereen uit zijn dak gaat."

Arin van Zee, foto Guy Ackermans

De cd-presentatie vindt 27 april op Unitas plaats. The Killer Bananazz zijn ook op internet te vinden onder het onmogelijke adres: http://home.hetnet.nl/~superseikertnougoed

Re:ageer