Organisatie - 1 januari 1970

Tegeltje voor de beste stelling

‘De hoge werkdruk degradeert docenten tot vakkenvullers.’ Met die stelling heeft dr. Sander Essers de Belhamelwedstrijd 2006 gewonnen. Essers, docent van het vak Global food security, wint honderd euro en een tegeltje met daarop zijn spreuk.

Uit 21 inzendingen koos de jury deze stelling omdat die spits geformuleerd is en een onderwerp bij de kop pakt dat veel mensen binnen Wageningen UR bezighoudt. Essers: ‘Ik heb hem al een tijdje geleden bedacht, toen me duidelijk werd dat de vergoeding voor onderwijs eigenlijk niet uitkan bij een vak dat veel interactie vereist. En ik spreek niet alleen voor mezelf. Ik zie veel docenten die zich drie slagen in de rondte werken. Ondersteunende diensten zoals de typekamer en de beeldkamer zijn weggesneden. Je moet steeds meer zelf doen. Op de computer kan dat relatief gemakkelijk, maar je moet het allemaal wel kunnen.’
De jaarlijkse Belhamelwedstrijd van Cereales, uitgeverij van Wb, is bedoeld om het vrije debat binnen Wageningen UR te bevorderen. Dit jaar moesten deelnemers een prikkelende stelling formuleren over de organisatie of over life sciences.
Behalve Essers krijgen ook Patrick Bogaart en Marten Thors een tegeltje met hun spreuk erop. Een eervolle vermelding is er voor Gert Jan Hofstede en Gerard Beekhuizen. Hieronder lichten zij hun stellingen toe.

Het fundamentele probleem binnen Wageningen UR is dat de onderzoeksinstituten wetenschap zien als middel om geld mee te verdienen, terwijl de universiteit geld ziet als middel om wetenschap mee te kunnen beoefenen.
‘In het verleden was het nooit een probleem dat het geld dat we van NWO krijgen niet toereikend is’, zegt dr. Patrick Bogaart, postdoc bij de leerstoelgroep Hydrologie en kwantitatief waterbeheer. ‘Maar na het samengaan met DLO vroeg de directie van de kenniseenheid zich ineens af waarom we onderzoek doen waar geld bij moet. Dat was heel onwerkelijk voor ons. Je doet aan een universiteit geen onderzoek om er geld mee te verdienen. Die verschillen in benadering hoeven geen probleem te zijn als je ze goed uit elkaar houdt. Dat gebeurt echter niet altijd en dan gaat het botsen. Alterra kwam bijvoorbeeld eens met het idee om onderzoeksresultaten van ons te gelde te maken. Maar zo werkt het aan de universiteit niet. Resultaten van eerste- en tweedegeldstroomonderzoek zijn publiek bezit. En als wetenschapper heb je er juist baat bij om de vergaarde kennis zo breed mogelijk te verspreiden.’

Kennisprotectie met octrooien heeft patent op het afremmen van innovaties.
‘Kennis beschermen met octrooien is een defensieve strategie die averechts werkt. Ik denk dat juist het verspreiden van kennis tot innovatie leidt’, zegt Marten Thors, tot voor kort projectmanager logistics bij Agrotechnology and food innovations (A&F) en nu elders werkzaam. ‘Als je alle kennis vrijgeeft die opgesloten zit in octrooien krijg je zoveel kruisbestuivingen en nieuwe ideeën dat de kans volgens mij heel klein is dat iemand op jouw terrein komt.’

Wageningen University brings science to life.
‘Ik vond het een mooie dubbelzinnige’, zegt dr. Gert Jan Hofstede van Toegepaste informatiekunde. ‘En de stelling is bewust in het Engels, want ik ben een fervent tegenstander van het hinken op twee gedachten als het op talenbeleid aankomt.’ Dat de jury zijn stelling wel wat al te zonnig vond, beschouwt Hofstede als een compliment. ‘Er wordt teveel gezeurd hier. Vraag aan mensen in Afrika en Azië wat ze vinden van ons werk, dan word je vanzelf zonnig. Dat is beter dan elkaar napraten met: we zijn een stel sukkels in een middelmatig dorp.’

Managers zeggen meer dan ze weten, onderzoekers weten meer dan ze zeggen.
‘Jaren geleden heb ik die stelling bedacht. Toen ging het over pr-mensen’, zegt Gerard Beekhuizen, laboratoriumassistent bij Agrotechnology and food sciences group (AFSG). ‘Die kwamen hier wel eens langs op het lab om mensen rond te leiden en vertelden dan over onderzoek waar ze niets van wisten. Nu heb ik er managers van gemaakt. Die hebben alles in de hand en bedenken de ene fusie na de andere. En ze weten niet eens wat er in het echt gebeurt. Onderzoekers zijn veel voorzichtiger. Die hebben altijd nog wat kennis achter de hand.’ / LdK

Zie ook het debat.

Re:ageer