Organisatie - 20 september 2007

Te goed

‘Het kan natuurlijk ook te goed gaan’, roept Aalt Dijkhuizen.
‘Gossamme, Aalt’, zegt Tijs Breukink. ‘Wat een herrie daar.’
‘Ik zei: het kan dus ook te goed gaan’, roept Dijkhuizen nog eens, maar dan iets harder.
‘Overal waar ‘te’ voor staat…’, antwoordt Breukink.
‘Dat verstond ik niet’, roept Dijkhuizen. ‘Het is hier vrij lawaaierig. Maar ik zei dus: als de studentenaantallen weer toenemen en het financieel goed gaat, dan moeten de mensen natuurlijk niet gaan denken dat alles weer kan.’
‘Ik dacht dat je in een rustig hotelletje in de Dordogne zat’, zegt Breukink. ‘Zonder fax en zonder internet. Zodat je je ongestoord kon bezinnen op de toekomst van WUR.’
‘Een beetje angst is goed voor mensen’, roept Dijkhuizen. ‘Ze worden er gehoorzaam van en ze werken harder.’
‘Je verstaat echt helemaal niets van wat ik zeg, hè?’, zegt Breukink.
‘Haal die angst weg, en ze vieren de hele dag feest’, brult Dijkhuizen. ‘Dat moeten we dus niet hebben.’
‘Ik heb alle stukken uit je kluis gekopieerd en verkocht aan TNO’, probeert Breukink.
‘Dat moeten we dus niet hebben’, roept Dijkhuizen. ‘Dat mensen de hele dag feestvieren.’
‘Het Forumgebouw is vannacht afgebrand’, zegt Breukink. ‘En ik was vergeten de verzekering te betalen.’
‘Ik versta je weer niet’, loeit Dijkhuizen. ‘Ik zit in het hotel met een kudde losgeslagen jongens en meisjes van Alterra. Ze zijn op werkvakantie.’
‘Je moest eens weten hoe het hier toegaat’, zegt Breukink. ‘De halve concernraad ligt toeter onder tafel.’
‘Wie is er laveloos, Tijs?’, vraagt Dijkhuizen. Het is aan de leider der leiders’ kant van de verbinding ineens rustig op de achtergrond.
‘Oeps’, zegt Breukink. ‘Wat stil ineens.’
‘Ik ben even naar buiten gelopen’, zegt Dijkhuizen. ‘Ik kon er niet meer tegen.’

Re:ageer